KÜNYE
10. Ceza Dairesi 2017/256 E., 2017/3162 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Temmuz 2017
- Mahkeme
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Uyuşturucu madde ticareti yapma
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Metni
286 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ
Sanıkların Aksaray Ağır Ceza Mahkemesi'nin 13.11.2015 tarihli 2015/330 esas ve 2015/536 sayılı kararı ile uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetlerine karar verildiği, bu kararın sanıkların müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 21.04.2016 tarihli 2016/894 esas ve 2016/1290 sayılı kararı ile “1- Sanıkların birlikte temin ederek aynı araçla taşıdıkları üç poşet içindeki toplam 1256 gramdan ibaret suç konusu esrarı, satacaklarına veya başkasına vereceklerine ilişkin kuşkuyu aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı, sabit olan fiillerinin “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçunu oluşturduğu;
sanıklar ... ve... hakkında aynı olayla ilgili idrarlarında uyuşturucu madde bulunması nedeniyle Aksaray Cumhuriyet Başsavcılığı'nca kullanmak için uyuşturucu madde suçuna ilişkin soruşturmanın ayrıldığı dikkate alınarak, her üç sanık hakkında “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” yerine “uyuşturucu madde ticareti yapma” suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması,
2- Arama kararı olmadığı halde, bulundukları aracın durdurularak sorulması üzerine, içinde esrar olduğunu belirterek çanta içindeki esrarı teslim etmek suretiyle, kendi suçunun ortaya çıkmasına yardım eden sanık ... hakkında etkin pişmanlığı nedeniyle TCK’nın 192. maddesinin 3. fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, yasaya aykırı” gerekçesiyle bozulduğu, Aksaray 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nce 04.10.2016 tarihli 2016/246 esas ve 2016/377 sayılı karar ile Dairemizin bozma kararının (1) nolu bendine direnildiği, (2) numaralı bendine ise uyulduğu, hükmün sanıkların müdafileri tarafından temyiz edildiği, direnme kararı üzerine verilen hükmün Dairemizce incelenmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmakla, yapılan incelemede:
Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2017/256, K. 2017/3162, 4 Temmuz 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama