Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2017/3247 K.2017/6009

Adalet Bakanlığı'nın, 03/07/2017 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ...’ün 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191/2. maddesi gereğince tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına ilişkin Kemer 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 15/04/2015 tarihli ve 2015/157 esas, 2015/425 sayılı kararının kanun yararına bozulmasının istenmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 10/07/2017 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- 16/01/2008 tarihinde işlediği iddia edilen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu nedeniyle sanığın TCK’nın 191/1, 62, 50/1-a ve 52. maddeleri gereğince 6.000 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 191/6. maddesi gereğince tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına dair Kemer Sulh Ceza Mahkemesi'nin 23/06/2010 tarihli ve 2008/51 esas, 2010/402 sayılı kararının yasa yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği,

2- Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında, Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nün 03/10/2011 tarihli yazısı ile hükümlünün tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymadığının bildirilmesi üzerine, mahkemece dosya yeniden ele alınıp duruşma açılarak sanığın savunmasına başvurulduğu ve yükümlülüklerini yerine getirmemesine ilişkin olarak beyan ettiği mazeretleri yerinde görüldüğünden bahisle, Kemer 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 15/04/2015 tarihli ve 2015/157 esas, 2015/425 sayılı kararı ile 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191/2. maddesi gereğince yeniden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verildiği,

3- Hükümlünün bu kez tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uyduğunun bildirilmesi üzerine, Kemer 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 28/02/2017 tarihli ve 2015/157 esas, 2015/425 sayılı ek kararı ile 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191/5. maddesi gereğince kamu davasının düşürülmesine karar verildiği ve kararın yasa yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "(Kapatılan) Kemer Sulh Ceza Mahkemesince verilen 23/06/2010 tarihli kararın kesinleşmesini müteakip infazı sırasında, sanığın denetimli serbestlik tedbirine uymadığının bildirilmesi üzerine yapılan yargılama sonucunda Kemer 2. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 15/04/2015 tarihli ve 2015/157 esas, 2015/425 sayılı karardaki hukuka aykırılığın kanun yararına bozulması halinde, anılan Mahkemenin 28/02/2017 tarihli ve 2015/157 esas, 2015/425 sayılı ek kararının hukuken yok hükmünde kalacağı düşünülerek yapılan incelemede;

hükümlünün tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyduğunun Trabzon Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 07/10/2016 tarihli ve 2015/2304 DS sayılı yazısından anlaşılması sebebiyle açılan kamu davasının düşürülmesine dair Kemer 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/02/2017 tarihli ve 2015/157 esas, 2015/425 sayılı ek kararını müteakip,

1- Sanık hakkında Kemer 2. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 15/04/2015 tarihli ve 2015/157 esas, 2015/425 sayılı karardan önce, 28/06/2014 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile 5237 sayılı Kanun'un 191. maddesinde değişiklik yapıldığı cihetle, sanığın hukuki durumunun yeniden belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesinde,

2- (Kapatılan) Kemer Sulh Ceza Mahkemesinin 23/06/2010 tarihli ilk kararında 5237 sayılı Kanun’un 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 50/1-a ve 52. maddeleri gereğince 6.000,00 Türk lirası adlî para cezasına çevrilmesine, yine aynı Kanun’un 191/2 ve 191/6. maddeleri gereğince sanık hakkında 1 yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve cezanın infazının ertelenmesine karar verilmiş olunması karşısında, sanığın denetim yükümlülüğüne uymadığından bahisle mahkemesinden talepte bulunulması üzerine,

sanığın hukuken geçerli mazereti olduğu gerekçesiyle talebin kabul edilmemesini müteakip, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin devamına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, ilk hüküm yok sayılarak sanık hakkında hüküm verilmezden önce anılan Kanunun 191/2. maddesi gereğince tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verilmesinde, isabet görülmemiştir." denilerek, Kemer 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 15/04/2015 tarihli ve 2015/157 esas, 2015/425 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi: Hükümlünün, 15/04/2015 tarihli kararla hükmedilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uyduğunun bildirilmesi üzerine, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozma talebine konu edilmeyen Kemer 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 28/02/2017 tarihli ve 2015/157 esas, 2015/425 sayılı ek kararı ile 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191/5. maddesi gereğince kamu davasının düşürülmesine karar verilmiş ise de, bu düşme kararı 23/06/2010 tarihli ilk hüküm kesinleştikten sonra infaz aşamasında verilmiş olduğundan hükümlü lehine kazanılmış hak teşkil etmeyeceği tespit edilerek yapılan incelemede;

Hükümlü hakkındaki Kemer Sulh Ceza Mahkemesi'nin 23/06/2010 tarihli ve 2008/51 esas, 2010/402 sayılı ilk kararı ile 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191/6. maddesi gereğince adli para cezası ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine hükmedilmiş olması karşısında, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine aykırı davrandığı bildirilen hükümlünün ileri sürdüğü mazeretler mahkemece yerinde görülerek tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine aykırı davranmadığının tespit edilmesi durumunda,

5560 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191/7. maddesi gereğince hükümlü hakkındaki adli para cezasının aynen infazına yer olmadığına ve tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulamasına devam edilmesine karar verilmesi gerekirken, hakkında kesinleşmiş hüküm bulunan sanık hakkında yeni bir hüküm kurularak bu kez 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191/2. maddesi gereğince yeniden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verilmesi yasaya aykırı olduğu gibi,

Öncelikle, 23/06/2010 tarihli ilk mahkûmiyet hükmünden sonra 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunla yeniden düzenlenen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 7. maddenin 2. fıkrası hükümlü lehine hükümler içermekte olup, mahkemece 15/04/2015 tarihli karar ile yapılan değerlendirme esnasında öncelikle hükümlü lehine uyarlama yapılması gerektiğinden, hükümlünün kanun yararına bozma talebine konu olan suçu, aynı nitelikte başka bir suç nedeniyle daha önce verilmiş bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Hükümlü bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz.” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”,

b) Hükümlü bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle daha önce tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan hükümlü hakkında, karardan önce 28/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına",

Karar verilmesi zorunlu olup, Kanun’un bu emredici hükmündeki özel düzenleme gereğince hükümlü hakkında 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191/2. maddesi uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verilmesi mümkün olmadığından kanun yararına bozma talebi bu nedenle yerindedir.

D) Karar :