Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2017/3249 K.2018/351

Adalet Bakanlığı'nın, 03/07/2017 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki kamu davasının düşürülmesine ilişkin Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 18/03/2016 tarihli ve 2002/459 esas, 2004/308 sayılı ek kararının kanun yararına bozulmasının istenmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 10/07/2017 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Sanığın 26/07/2002 tarihinde işlediği iddia edilen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı 765 sayılı TCK'nın 404/2, 405/2 ve 59/2. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 07/06/2004 tarihli ve 2002/459 esas, 2004/308 sayılı kararının Dairemizin 05/05/2005 tarihli ve 2005/3665 esas, 2005/4371 sayılı ilâmı ile onanarak kesinleştiği,

2- Daha sonra, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun yürürlüğe girmesi üzerine yapılan uyarlama yargılaması sonucunda, Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 14/06/2005 tarihli ve 2002/459 esas, 2004/308 sayılı ek kararı ile, önceki hükümle verilen 5 ay hapis cezasının aynen muhafazasına, ayrıca TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca şifa buluncaya kadar tedavi altına alınmasına, tedavi süresince ve tedavinin sona erdiği tarihten itibaren 1 yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, cezasının tedavi ve denetimli serbestlik tedbirlerinin gereklerine uygun davranmadığı takdirde infaz edilmesine karar verildiği,

3- Hükümlünün, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerini yerine getirdiğinin bildirilmesi üzerine, Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 18/03/2016 tarihli ve 2002/459 esas, 2004/308 sayılı ek kararı ile, TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca «kamu davasının düşmesine» karar verildiği ve kararın yasa yoluna başvurulmadan kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "1- Sanık hakkında verilen 18/03/2016 tarihli düşme kararından önce, 19/12/2006 tarihli ve 26381 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren ve 5560 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun'un 7. maddesiyle ve daha sonra 28/06/2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 68. maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 191. maddesinde değişiklik yapıldığı ve anılan maddenin uygulanmasıyla alâkalı olarak 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Ceza

Muhakemesi Kanununun Yürürlük Ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a geçici 7. maddesi eklendiği cihetle, sanığın hukuki durumunun yeniden belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesinde;

2- Sanık hakkında 765 sayılı Kanun’un 404/2, 405/2 ve 59/2. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve daha sonra 6545 ve 5560 sayılı Kanunlarla değişmeden önceki haliyle 5237 sayılı Kanun'un 191/1 ve 191/2. maddeleri gereğince aynı cezanın muhafazasına ve tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tâbi tutulmasına karar verildiği,

tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazını müteakip hükümlünün mahkûm olduğu cezanın infaz edilmiş sayılacağı ve Cumhuriyet savcılığınca sadece yerine getirme fişi tanzim edilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyduğundan bahisle kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde, isabet görülmemiştir." denilerek, Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 18/03/2016 tarihli ve 2002/459 esas, 2004/308 sayılı ek kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 14/06/2005 tarihli ek kararı ile 5237 sayılı TCK hükümleri uyarınca uyarlama yapılarak hapis cezası ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiş olması karşısında, daha sonra 19/12/2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 7. fıkrası gereğince, mahkûm olduğu cezanın infaz edilmiş sayılması yerine davanın düşmesine karar verilmesi yasaya aykırı ise de,

mahkumiyet hükmünden sonra 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunla yeniden düzenlenen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 7. maddenin 2. fıkrası hükümlü lehine hükümler içermekte olup, mahkemece 18/03/2016 tarihli karar ile yapılan değerlendirme esnasında öncelikle hükümlü lehine uyarlama yapılması gerektiğinden, hükümlünün kanun yararına bozma talebine konu olan suçu, aynı nitelikte başka bir suç nedeniyle daha önce verilmiş bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Hükümlü bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz.” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”

b) Hükümlü bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle daha önce tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan hükümlü hakkında, karardan önce 28/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına",

Karar verilmesi gerektiğinden, kanun yararına bozma talebi yerindedir.

D) Karar :