KÜNYE
10. Ceza Dairesi 2017/3514 E., 2018/5247 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Haziran 2018
- Mahkeme
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
- Hüküm
- a) Mahkûmiyet ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri
Karar Metni
304 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
b) Uyarlama talebinin reddi
Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ
16/05/2007 tarihli mahkûmiyet kararının sanık müdafiinin yüzüne karşı verilmiş olması, kanun yolunun, temyiz merciinin ve süresinin gösterilmiş olması, ayrıca sanık müdafiinin yasa yolu bildirimi sırasında kendisinin yanıltıldığına dair bir iddiasının ve bu kararla ilgili CMK'nın 40.maddesi uyarınca ileri sürülmüş bir eski hale getirme talebinin bulunmaması karşısında, tebliğnamedeki bu konudaki görüşe iştirak edilmemiş ve hükümlü müdafiinin kanun yolu isteğinin 15.04.2008 tarihli uyarlama isteğinin reddi kararına yönelik olduğu 20/06/2008 tarihli dilekçesinden açıkça anlaşılmakla yapılan incelemede;
Hükümden sonra 28/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85.maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca uyarlama yapılması mümkün görülmüştür.
Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı sanığın 5237 sayılı TCK'nın 191/1-2. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin 16/05/2007 tarih ve 2007/57-265 sayılı kararın temyiz edilmeksizin kesinleştiği, hükmün infazı aşamasında 5560 sayılı Yasa ile TCK'nın 191. maddesinde yapılan değişiklikler gerekçe gösterilerek, hükümlü müdafii tarafından yapılan uyarlama talebi üzerine incelemeye konu 15.04.2008 tarih ve 2007/57-265 sayılı ek kararın verildiği anlaşılmakta olup, infaz aşamasında uygulanan kanun maddesindeki değişiklikten dolayı lehe kanunun belirlenmesi konusunda verilen kararların itiraza tabi olduğu hususunda kuşku bulunmamaktadır.
Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2017/3514, K. 2018/5247, 26 Haziran 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama