Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2017/3531 K.2018/9493

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Anayasa’nın 40/2, 5271 sayılı CMK’nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri uyarınca, hükümde başvurulacak kanun yolu, mercii, başvuru şekli, süresi ve bu sürenin ne zaman başlayacağının açıkça ve ilgiliyi yanıltmayacak biçimde gösterilmesi gerekmekte olup, sanığın yokluğunda verilen 12.04.2011 tarihli temyiz talebinin reddi kararında bu hususların belirtilmemiş olması nedeniyle,

yasa yolu bildirimi usulsüz olduğundan ek karara ilişkin temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek inceleme yapılmıştır Sanığın yokluğunda verilen 11.02.2011 tarihli mahkûmiyet hükmünü içerir tebligatın dosyadaki adresine yapıldığı ve sanığın süresinde temyiz dilekçesi vermediği gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiş ise de; sanığın tebliğat sırasında cezaevinde bulunduğunu belirttiği, gerçekten de sanığın temyiz dilekçesini cezaevinden gönderdiğinin dilekçeden anlaşıldığı,

bu nedenle ikamet adresine tebliğ edilmesi usule aykırı olup, aynı Kanunun 32. maddesi gereğince sanığın temyizi yasal sürede kabul edilmesi gerekirken temyiz talebinin reddine karar verilmesi yasaya aykırı olduğundan ve bu nedenle temyizin reddi kararının sanık tarafından süresinde temyizi yerinde olduğundan temyizin reddi kararının kaldırılması suretiyle asıl kararın yapılan incelemesinde;