Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2017/36 K.2017/3069

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Sanığın Boğazlıyan Ağır Ceza Mahkemesi'nin 04.07.2007 tarihli 2007/38 esas ve 2007/60 sayılı kararı ile kenevir ekme suçundan mahkûmiyetine karar verildiği, bu kararın Yargıtay 7. Ceza Dairesi'nin 24.01.2011 tarihli 2009/400 esas ve 2011/665 sayılı kararı ile.

"Hükümden sonra yürürlüğe giren, 5271 sayılı CMK’nın 5560 sayılı yasa ile değişik 231. maddesinin 5 ve 14. fıkralarında değişiklik yapan 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması uygulaması olanaklı hale geldiğinden, 5237 sayılı TCK.nun 7. maddesi gözetilerek, yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapılmasında zorunluluk bulunduğu.." gerekçesiyle bozulduğu, Boğazlıyan Ağır Ceza Mahkemesi'nce 25/05/2011 tarihli 2011/23 esas ve 2011/34 sayılı karar ile Yargıtay 7. Ceza Dairesi'nin bozma kararına direnildiği,

bozma üzerine yapılan yargılama sonucu verilen 25/05/2011 tarihli hükmün sanık ve müdafii tarafından temyiz edilerek dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderildiği, 02.12.2016 tarihli 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 36. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 307. maddesi uyarınca, Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından 14.12.2016 tarihli 2014/289 esas 2016/1771 sayılı karar ile iş bölümü gereği, dosya Dairemize gönderildiğinden,

direnme kararı üzerine verilen hükmün Dairemizce incelenmesinde zorunluluk bulunması ve sabıkasından dolayı CMK'nın 231. maddesinin sanık lehine uygulanma şartlarının oluşmaması nedeniyle, Mahkemenin direnmeye ilişkin gerekçesinin yerinde olduğu anlaşılmakla, yapılan incelemede;