Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2017/4757 K.2018/704

temyiz isteğinin reddi

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Uyarlama yapılmasına yer olmadığına ilişkin 06/11/2007 tarihli hükmün tefhimi sırasında CMK’nın 232/6. maddesine aykırı olarak başvurulabilecek yasa yolu, süresi, mercii ve başvuru şekli tereddüde yer vermeyecek şekilde belirtilmemiş olması karşısında, hükümlünün temyizin öğrenme üzerine ve süresinde olduğunun kabulüyle, 04/12/2008 tarihli red kararı kaldırılarak, 06/11/2007 tarihli hükmün incelenmesinde;

Her ne kadar TCK’nın 404/2. maddesinin sanık lehine olduğu kabul edilerek uyarlama talebi ret edilmiş ise de; hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesi hükümlü lehe hükümler içermekte olup, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulaması ilk olarak 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191. maddesinde düzenlendiği için,

suç tarihi itibariyle hükümlünün bu suçu her hangi bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş olması mümkün olmadığından; olayda 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının uygulanma şartları bulunmamakla birlikte, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan hükümlü hakkında,