Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2017/51 K.2017/188

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Sanığın Diyarbakır 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 01.02.2010 tarihli 2008/594 esas ve 2010/33 sayılı kararı ile uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan beraatine karar verildiği, bu kararın Dairemizin 22.05.2012 tarihli 2010/49469 esas ve 2012/9768 sayılı kararı ile sabit olan uyuşturucu madde ticareti yapma eylemi nedeniyle sanık hakkında mahkûmiyet yerine beraat hükmü kurulmasının yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle bozulduğu, Diyarbakır 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nce 10.02.2015 tarihli 2012/397 esas ve 2015/63 sayılı karar ile Dairemizin bozma kararına direnildiği,

bozma üzerine yapılan yargılama sonucu verilen 10.02.2015 tarihli hükmün Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilerek dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderildiği, 02.12.2016 tarihli 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 36. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 307. maddesi uyarınca, Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından 07.12.2016 tarihli 2015/696 esas 2016/1114 sayılı karar ile dosya Dairemize gönderildiğinden,

direnme kararı üzerine verilen hükmün Dairemizce incelenmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle yapılan değerlendirmede, sanığın üzerine atılı suçu işlediği hususunda her türlü şüpheden uzak kesin, inandırıcı, somut ve kanaat verici bir delil bulunmadığı anlaşılmakla, direnme kararı yerinde görüldüğünden, Dairemizin 22.05.2012 tarih ve 2010/49469 esas, 2012/9768 karar sayılı ilamının bozmaya dair sanıkla ilgili (C) bendindeki bölümünün kaldırılarak, 10.02.2015 tarihli direnme kararının incelenmesinde;