Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2017/541 K.2020/549

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Antalya Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 09.01.2013 tarihli raporunda ele geçirilen 1 adet tabletin eser miktarda uyuşturucu maddelerden MDMA içerdiği, 171 adet tabletin eser miktarda uyuşturucu maddelerden phenmetrazine içerdiği, Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulunun 17.03.2014 tarihli raporunda eser miktarlardaki phenmetrazine ve MDMA dışında uyuşturucu madde tespit edilemediği belirtildiğinden, bu tabletler açısından TCK'nın 188. maddesinin 3. fıkrası bakımından işlenemez suçun söz konusu olduğu, her iki raporda ele geçirilen suç konusu tabletlerin uyarıcı özelliğe sahip kafein içerdiği anlaşıldığından;

kafeinin 5237 sayılı TCK’nın 188. maddesinin 4. fıkrasında, 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanunda, 3298 sayılı Uyuşturucu Maddelerle İlgili Kanunda, Uyuşturucu Maddelere Dair 1961 Tek Sözleşmesinin 1 ve 2 numaralı cetvellerinde, 2313 ve 3298 sayılı Kanunların verdiği yetki uyarınca çıkarılan Bakanlar Kurulu kararlarında sayılan uyuşturucu ve uyarıcı maddeler arasında yer almaması nedeniyle uyuşturucu veya uyarıcı madde olarak kabul edilmesine olanak bulunmadığı dikkate alınarak,

olayda ele geçen tabletlerin üretiminin resmi makamların iznine veya satışının yetkili tabip tarafından düzenlenen reçeteye bağlı olup olmadığının Sağlık Bakanlığı İlaç ve Eczacılık Genel Müdürlüğünden sorulması, sonucuna göre eylemin TCK'nın 188. maddesinin 6. fıkrasında düzenlenen “uyuşturucu veya uyarıcı madde etkisi doğuran maddenin ticaretini yapma” suçunu oluşturup oluşturmadığının tartışılarak, sanığın hukukî durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,