Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2017/6092 K.2021/4788

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

1- 28/11/2013 tarihinde sanık ...'ın uyuşturucu madde sattığı yönünde duyum alındığı ve çalışmalara devam olunduğu bu esnada sanığın bindiği minibüs plakasının da kolluğa bildirildiği, durdurulan minibüste sanığın tespit edilerek elindeki çantasında yapılan aramada uyuşturucu maddelerin ele geçirildiği olayda; usulüne uygun verilmiş bir olay yeri ve tarihini kapsayan önleme araması kararı, Cumhuriyet savcısının yazılı arama emri ya da adli arama kararı bulunup bulunmadığının araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırmaya dayalı olarak hüküm kurulması, Kabule göre de;

2- Sanığın tekerrüre esas alınan Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 10.12.2010 tarih, 2010/185 esas, 2010/456 karar sayılı ilamındaki mahkûmiyetin, TCK'nın 106/1-1. maddesinde düzenlenen tehdit suçuna ilişkin olması ve hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 106/1-1. maddesinde tanımı yapılan tehdit suçunun uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmış olup;

tekerrüre esas alınan bu ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,