Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2017/6348 K.2021/5178

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

1-Sanığın incelemeye konu 09/08/2013 ve 30/08/2013 tarihli eylemi nedeniyle 29/01/2014 tarihli iddianameyle uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kamu davasının açıldığı ve mahkumiyet kararı verildiği, 18/11/2013 tarihli başka bir eylemi nedeniyle 06/12/2013 tarihli iddianame ile uyuşturucu madde ticareti suçundan başka bir kamu davası açıldığı ve yapılan yargılama neticesinde İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 15/07/2014 tarihli, 2013/443 esas, 2014/269 sayılı kararı ile mahkumiyet kararı verildiği anlaşılmış olup;

incelemeye konu dosya ile İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 15/07/2014 tarihli, 2013/443 esas, 2014/269 karar sayılı dosyasının birleştirilip bütün deliller birlikte değerlendirilerek eylemlerin tek suç, ayrı ayrı suç ya da zincirleme suç oluşturup oluşturmadığının tartışılıp belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanığın, evine gelen şahıslara uyuşturucu madde sattığına dair edinilen bilgi üzerine, 09/08/2013 tarihinde evde yapılan aramada, balkonda şömine altında poşet içinde, 267 gr esrar elde edilebilecek kenevir bitkisinin ele geçirildiği, ayrıca sanığın arama sırasında evde bulunan ve kan örneklerinde “THC” bulunduğu Adli Tıp Kurumu raporu ile belirlenen ... ve ... ile 30/08/2013 tarihinde üzerinde 3 parça halinde 1,25 gr esrar elde edilebilecek kenevir ele geçen yaşı küçük ...’e uyuşturucu madde sattığı iddia edilen olayda; sanığın uyuşturucu madde sattığı iddia edilen ... ve ... ile yanında bulunan ...’ın tanık olarak beyanları alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

3-Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 Sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle ve 7242 sayılı Kanunla yapılan değişiklikler gözetilerek bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,