KÜNYE
10. Ceza Dairesi 2017/6705 E., 2021/3412 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Mart 2021
- Mahkeme
- GAZİANTEP 2. Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Uyuşturucu madde ticareti yapma
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Metni
280 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ
1- 28/06/2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 18/06/2014 tarih ve 6545 sayılı Kanunun 66. maddesi ile TCK'nın 188. maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan "beş yıldan onbeşyıla kadar" ibaresinin "on yıldan az olmamak üzere" şeklinde değiştirildiği ve CMK'nın 150. maddesinin 3. fıkrası uyarınca sanığa atılı uyuşturucu madde ticareti suçunun zorunlu müdafii görevlendirmesi gerektirdiği gözetilmeden, sanığın savunmasının 28/10/2014 tarihli duruşma esnasında müdafii bulunmaksızın sanığın sorgusunun yapılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,
2- Sanığın ele geçen uyuşturucu maddelerin sahibi olduğunu belirttiği ve hakkındaki soruşturma dosyası tefrik edilerek Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/34865 soruşturma numarası üzerinden ayrıca soruşturma yapıldığı anlaşılan Yılmaz Özüberk hakkındaki soruşturma dosyasının akıbeti araştırılıp sonucuna göre sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,
3- Sanık hakkında TCK’nın 188/3 ve 4. maddeleri uyarınca maddelerin suç tarihinde yürürlükte olan haline göre belirlenen 7 yıl 6 ay hapis cezasından, aynı Kanunun 62. maddesi uyarınca 1/6 indirim yapılırken 6 yıl 3 ay hapis cezası yerine 5 yıl 15 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,
4- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanunla yapılan değişiklik nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın hukuki durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2017/6705, K. 2021/3412, 11 Mart 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama