Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2017/6815 K.2017/6798

Adalet Bakanlığı'nın, 03/07/2017 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ...’ın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranmadığından bahisle 10 ay hapis cezasının aynen infazına dair Gaziantep 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 15/07/2011 tarihli ve 2009/504 esas, 2010/815 sayılı ek kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Gaziantep 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 10/12/2011 tarihli ve 2011/246 değişik iş sayılı kararının kanun yararına bozulmasının istenmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 01/08/2017 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- 15/04/2009 tarihinde işlediği iddia edilen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu nedeniyle sanığın TCK’nın 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 191/6. maddesi gereğince tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine hükmolunmasına dair Gaziantep 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 07/10/2010 tarihli ve 2009/504 esas, 2010/815 kararının yasa yoluna başvurulmadan kesinleştiği,

2- Hükümlünün tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranmadığının bildirilmesi üzerine, mahkemece 15/07/2011 tarihli ve aynı sayılı ek karar ile 10 ay hapis cezasının aynen infazına karar verildiği,

3- Hükümlünün aynen infaz kararına itiraz etmesi üzerine itirazı inceleyen Gaziantep 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 10/12/2011 tarihli ve 2011/246 değişik iş sayılı kararı ile itirazın reddine kesin olarak karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 22/12/2015 tarihli ve 2015/1717 esas, 2015/33429 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, sanığa 10 gün içinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurması gerektiği uyarısını içeren tebligatın yapılması ve sanığın başvuruda bulunmaması üzerine, yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için sanığa "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı,

bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen de başvuruda bulunmadığı takdirde sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirlerine uymamakta ısrar edeceği nazara alındığında, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirlerine uymamakta ısrar şartının gerçekleşmediği gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı, şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek,

Gaziantep 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 10/12/2011 tarihli ve 2011/246 değişik iş sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi: Her ne kadar infaz aşamasında verilmiş olan Gaziantep 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 10/12/2011 tarihli ve 2011/246 değişik iş sayılı kararına karşı, 10 ay hapis cezasının aynen infazına karar verilmesinin yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle kanun yararına bozma yoluna başvurulmuş ise de,

05.09.2009 tarihli Kriminal Polis Laboratuvarı raporuna göre; sanığın üzerinde ele geçirilen 1 adet tabletin “clonazepam” aktif maddesini içeren Rivotril isimli ilaç olduğu, “clonazepam” isimli maddenin TCK’nın 188. maddesinin 6. fıkrasında öngörülen suç saklı kalmak üzere, bu maddenin “kullanmak amacı ile bulundurulmasının” suç oluşturmayacağı ve uyuşturucu madde kullandığının teknik yöntemlerle de saptanamadığı gözetilmeden, sanığın unsurları oluşmayan atılı suçtan beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi yasaya aykırı olup,

öncelikle yasa yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleşen Gaziantep 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 07/10/2010 tarihli ve 2009/504 esas, 2010/815 sayılı mahkûmiyet hükmüne karşı açıklanan nedenlerle kanun yararına bozma yoluna başvurulup başvurulmayacağının takdirinin sağlanması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.