Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2017/7556 K.2017/7191

Adalet Bakanlığı'nın, 27/09/2017 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkında hükmün açıklanmasına yer olmadığına dair İzmir 12. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 21/03/2017 tarihli ve 2014/163 esas, 2014/158 sayılı ek kararına yönelik itirazın kabulü ile hükmün açıklanması için dosyanın mahkemesine iadesine ilişkin İzmir 13. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 03/04/2017 tarihli ve 2017/34 değişik iş sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca 06/10/2017 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Sanık hakkında 26/07/2014 tarihinde işlediği iddia edilen uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan yapılan yargılama sonucunda, eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğundan bahisle İzmir 12. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 22/12/2014 tarihli ve 2014/163 esas, 2014/158 sayılı kararı ile TCK'nın 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 6545 sayılı Kanunla değişik 191/8. madde hükmü gereğince CMK’nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 191/3. madde uyarınca 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği,

2- Sanığın 07/02/2016 tarihinde işlediği iddia edilen trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan mahkûmiyet hükmünün kesinleşmesini müteakip, hükmün açıklanması için ihbarda bulunulması üzerine, İzmir 12. Ağır Ceza Mahkemesi'nce 21/03/2017 tarihli ek karar ile, “sanık hakkında 6545 sayılı Kanunla değişik TCK 191/8. madde hükmü gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş olduğundan ancak 191/4. madde uyarınca deneme süresi içinde işlenen suçun uyuşturucu madde kullanma suçu olması halinde hükmün açıklanabileceği” gerekçesi ile hükmün açıklanmasına yer olmadığına karar verildiği,

3- Cumhuriyet savcısının bu karara karşı “hükmün açıklanması gerektiği” gerekçesi ile itiraz etmesi üzerine; itirazı değerlendiren İzmir 13. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 03/04/2017 tarihli ve 2017/34 değişik iş sayılı kararı ile itirazın kabulüne ve hükmün açıklanması için dosyanın mahkemesine iadesine kesin olarak karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "Dosya kapsamına göre, hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan kamu davası açılan sanığın eyleminin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçunu oluşturduğu gerekçesiyle 5237 sayılı Kanun'un 191/8. maddesindeki düzenleme uyarınca, 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesindeki şartlar aranmaksızın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği cihetle, sanık hakkında verilen hükmün açıklanma koşullarının da 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesine tabi olmadığı, 5237 sayılı Kanun'un 191/4. maddesinde yer alan "a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi,

b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması,

c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması..." hallerinde hükmün açıklanmasına karar verilebileceği gözetilmeksizin, itirazın reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek, İzmir 13. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 03/04/2017 tarihli ve 2017/34 değişik iş sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK’nın 191. maddesinin 8. fıkrasında, 188. maddede tanımlanan uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan dolayı yapılan kovuşturma evresinde, suçun 191. madde kapsamına girdiğinin anlaşılması halinde, sanık hakkında TCK’nın 191. maddesi hükümleri çerçevesine "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" karar verilmesi öngörülmüştür.

Belirtilen hükme göre, TCK'nın 191. maddesinin 8. fıkrası uyarınca, 28.06.2014 itibarıyla uyuşturucu madde ticareti suçundan yapılan yargılama esnasında suçun münhasıran TCK'nın 191. maddesinde tanımlanan "kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak" suçunun kapsamına girdiğinin anlaşılması hâlinde, CMK'nın 231. maddesindeki şartlar aranmaksızın, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi zorunlu olup,

bu düzenlemenin amacının soruşturma aşamasında suçun “uyuşturucu madde ticareti yapma” olarak kabul edilmesi nedeniyle hakkında TCK’nın 191. maddesinin 2. fıkrası uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmeden ve dolayısı ile denetimli serbestlik ve gerekli görülmesi halinde tedavi tedbiri uygulanmadan dava açılmış olan sanık hakkında soruşturma aşamasında uygulanmamış olan kamu davasının açılmasının ertelenmesi,

denetimli serbestlik ve gerekli görülmesi halinde tedavi tedbirinin kovuşturma aşamasında mahkeme tarafından hükmün açıklanmasının geri bırakılması yolu ile uygulanması olduğu cihetle, bu durumda CMK’nın 231. maddesindeki genel kurallar değil, TCK’nın 191. maddesindeki özel hükümlerin uygulanması gerektiği, buna göre de hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi içinde TCK’nın 191/4. maddesindeki kuralların geçerli olacağı anlaşıldığından, sanığın ancak kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar etmesi veya tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması,

uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, hallerinde hüküm açıklanabilecektir.

Somut olayda ise sanığın denetim süresi içinde işlediği iddia edilen suç “trafik güvenliğini tehlikeye sokma” suçu olup, kanundaki özel düzenlemede yer alan emredici hüküm nedeniyle, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu haricinde başka bir suçtan mahkûmiyet nedeniyle hükmün açıklanması mümkün değildir.

Bu nedenle, hükmün açıklanmasına yer olmadığına dair ek karara yönelik itirazın reddine karar verilmesi gerekirken, itirazın kabulüne ve hükmün açıklanması için dosyanın mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi yasaya aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerindedir.

D) Karar: