Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2018/1343 K.2018/4944

Adalet Bakanlığı'nın, 03/04/2018 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki kamu davasının düşürülmesine ilişkin İstanbul 73. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 02/08/2016 tarihli ve 2014/754 esas, 2015/143 sayılı ek kararının kanun yararına bozulmasının istenmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 13/04/2018 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Sanık hakkında 26/09/2013 tarihinde işlediği iddia edilen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu nedeniyle İstanbul 18. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 31/12/2013 tarihli ve 2013/1093 esas, 2013/1742 sayılı kararı ile TCK’nın 191/2. maddesi uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik kararı verildiği ve kararın yasa yoluna başvurulmadan kesinleştiği,

2- Bu kararın infazı sırasında, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 17/10/2014 tarihli yazısı ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin ihlal edildiğinin bildirilmesi üzerine, mahkemece yargılamaya devam edilerek, İstanbul 73. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 05/02/2015 tarihli ve 2014/754 esas, 2015/143 sayılı kararı ile sanığın 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, CMK’nın 231. maddesi gereğince genel hükümlere göre hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın yasa yoluna başvurulmadan kesinleştiği,

3- Daha sonra bu kez de Sungurlu Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 06/11/2015 tarihli yazısı ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin yerine getirildiğinin bildirilmesi üzerine, İstanbul 73. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 02/08/2016 tarihli ve 2014/754 esas, 2015/143 sayılı ek kararı ile, daha önce verilmiş olan 05/02/2015 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının iptaline ve sanık hakkındaki kamu davasının TCK’nın 191/5. maddesi uyarınca düşürülmesine karar verildiği, kararın yasa yoluna başvurulmadan kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "Dosya kapsamına göre, sanık hakkında İstanbul 73. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/02/2015 tarihli ve 2014/754 esas, 2015/143 sayılı kararı kapsamında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş bulunulması karşısında, kurulan hükmün henüz hukukî bir sonuç doğurmadığı, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmediği ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere uygun davranıldığı takdirde, açıklanması geri bırakılan hüküm ortadan kaldırılarak,

davanın düşmesine karar verileceği, sanık tarafından denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi hâlinde ise 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/11. maddesi uyarınca mahkemece geri bırakılan hükmün açıklanmasına karar verileceği gözetilmeden, söz konusu hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın itiraz edilmeksizin kesinleşmesi sonrası, dosyanın re'sen ele alınarak sanığın İstanbul (kapatılan) 18. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 31/12/2013 tarihli ve 2013/1093-1742 sayılı kararı ile hükmedilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyduğunun sonradan anlaşıldığından bahisle,

hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 05/02/2015 tarihli kararın iptaline ve sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek, İstanbul 73. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 02/08/2016 tarihli ve 2014/754 esas, 2015/143 sayılı ek kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 17/10/2014 tarihli yazısı ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin ihlal edildiğinin bildirilmesi üzerine, mahkemece yargılamaya devam edilerek, İstanbul 73. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 05/02/2015 tarihli kararı ile 10 ay hapis cezasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği ve bu kararın 09/03/2015 tarihinde kesinleştiğinin anlaşılması karşısında, Sungurlu Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 06/11/2015 tarihli yazısı ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin yerine getirildiğinin bildirilmesi üzerine, karar kesinleştikten sonra sanık lehine ortaya çıkan bu durumun yargılamanın yenilenmesi yolu ile değerlendirilmesi gerekirken mahkemenin daha önce verdiği kararı değiştirerek davanın düşmesine karar vermesi yasaya aykırı ise de,

Sungurlu Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 06/11/2015 tarihli yazısına göre tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin yerine getirildiğinin anlaşılması karşısında, suç tarihinde yürürlükte olan ve sanık lehine olan 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191/5. maddesi uyarınca kamu davasının düşmesine karar verilmesi sonucu bakımından yasaya uygun olup, sanık lehine verilmiş olan ve davanın esasını çözen bu karardan dolayı kanun yararına bozmanın aleyhe sonuç doğurmayacağı ve sonuca etkili de olmayacağından kanun yararına bozma talebinde hukuki yarar görülmeyerek yöntem yanlışlığına işaret edilmek suretiyle talebin reddine karar vermek gerekmiştir.

D) Karar: