Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2018/18 K.2018/2663

Adalet Bakanlığı'nın, 19/12/2017 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ...'in, TCK’nın 191/1. maddesi gereğince 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair Mardin 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 20/04/2017 tarihli ve 2017/3 esas, 2017/407 sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca 29/12/2017 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

A) Konuyla ...:

1- Sanık hakkında 31/10/2011 tarihinde işlediği iddia edilen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı yapılan yargılama sonucunda Mardin Sulh Ceza Mahkemesi'nin 28/11/2012 tarihli ve 2011/1036 esas, 2012/1101 sayılı kararı ile TCK'nın 191/1. maddesi gereğince 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına yer olmadığına karar verildiği, hükmün temyizi üzerine Dairemizin 22/11/2016 tarihli ve 2013/6186 esas, 2016/3835 sayılı ilamı ile 6545 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğundan bahisle bozma kararı verildiği,

2- Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, Mardin 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 20/04/2017 tarihli ve 2017/3 esas, 2017/407 sayılı kararı ile sanığın TCK'nın 191/1. maddesi gereğince 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve “sanığın daha önceden kasıtlı suçtan mahkûmiyetinin olması ve bir daha suç işlemeyeceğine dair olumlu kanaat oluşmadığından” bahisle CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verildiği ve hükmün yasa yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "Dosya kapsamına göre, 28/06/2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 68. maddesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191. maddesi yeniden düzenlenmiş olup, anılan maddenin 8. fıkrasında “Bu Kanunun;

a) 188 inci maddesinde tanımlanan uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti, b) 190 ıncı maddesinde tanımlanan uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanılmasını kolaylaştırma, suçundan dolayı yapılan kovuşturma evresinde, suçun münhasıran bu madde kapsamına girdiğinin anlaşılması hâlinde, sanık hakkında bu madde hükümleri çerçevesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilir.” şeklindeki düzenleme nazara alınarak,

5271 sayılı Kanun’un 231/6. maddesinde belirtilen şartlar aranmaksızın sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi yasal bir zorunluluk olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek, Mardin 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 20/04/2017 tarihli ve 2017/3 esas, 2017/407 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

Somut olayda Dairemizin 22/11/2016 tarihli ve 2013/6186 esas, 2016/3835 sayılı bozma ilamında da belirtildiği üzere 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanması gerektiği, mahkeme tarafından da bozma ilamına uyulduğu ve TCK’nın 191/5. maddesi uyarınca “düşme” kararı verilme koşullarının bulunup bulunmadığı yönünden araştırma yapıldığı ve sanığın yargılama konusu olan suçu daha önce işlediği başka bir suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında TCK’nın 191. maddesi uyarınca hükmolunan bir tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş olmadığı tespit edildiği,

ancak hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünden genel hükümlere göre değerlendirme yapılarak koşulları bulunmadığından bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verildiği anlaşılmış ise de,

Kanun yararına bozma talebine konu olan suç bakımından sanık hakkında daha önce tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmadığı anlaşıldığından, 6545 sayılı Kanun'la değişik 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrasında yer alan “Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla Türk Ceza Kanununun 191 inci maddesinde tanımlanan suç nedeniyle yürütülen kovuşturmalarda, hakkında daha önce denetimli serbestlik veya tedavi tedbiri uygulanmayan kişilerle ilgili olarak 191 inci madde hükümleri çerçevesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilir.” şeklindeki düzenleme uyarınca,

CMK'nın 231. maddesindeki şartlar aranmaksızın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi zorunlu olup, sanık hakkında “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına” karar verilmesi yasaya aykırı olduğundan, kanun yararına bozma talebi bu yönü ile ve değişik gerekçe ile yerindedir.