Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2018/2236 K.2021/11674

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Aralarındaki bağlantı nedeniyle Dairemizin 2018/3733 esasına kayıtlı dosyası ile birlikte inceleme yapılmıştır.

A- Sanık hakkında suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteğinin incelenmesinde;

Suç ve hüküm tarihlerinden temyiz incelemesinin yapıldığı tarihe kadar; 5237 sayılı TCK’nın 66. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendinde öngörülen 8 yıllık dava zamanaşımı ile TCK'nın 67. maddesinin 4. fıkrasında öngörülen 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından; diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA; bozma sebebine göre, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesinin 1. fıkrası ve 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK’nın 223. maddesinin 8. fıkrası gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE

B- Sanık hakkında örgüt faaliyeti çerçevesinde uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Bağlantı nedeniyle birlikte incelenen Dairemizin 2018/3733 esasına kayıtlı dosyanın sanıkları hakkında Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 24/06/2015 tarihli 2015/652 esas ve 2015/6085 karar sayılı bozma ilamı üzerine ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/10/2017 tarihli 2015/305 esas ve 2017/226 sayılı kararıyla suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma suçundan beraat hükümleri kurulduğu ve bu hükümlerin kesinleştiği, dolayısıyla sanığın eylemini gerçekleştirdiği esnada TCK’nın 220. maddesi kapsamında bir suç örgütü bulunmadığının ve atılı suçun örgüt faaliyeti kapsamında işlenmediğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında sadece TCK’nın 188/3. maddesine göre hüküm kurulması gerektiğinden, olayda TCK‘nın 188. maddesinin 5. fıkrasının uygulanmamasında zorunluluk bulunması,