Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2018/228 K.2018/4956

Temyiz incelemesi, sanık ... müdafiinin isteği üzerine duruşmalı, yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen müdafii gelmeyen sanık ... hakkında duruşmasız olarak yapıldı. Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Hakkındaki mahkûmiyet hükmü kesinleşen sanık ...'in 08.05.2018 tarihli dilekçesinin, adı geçen hakkındaki, 04.05.2018 tarihli yargılamanın yenilenmesi talebinin reddi kararına itiraz niteliğinde olduğunun anlaşılması karşısında itiraz merciince değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Sanıklar hakkında TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bir karar verilmemiş ise de hapis cezasına mahkûmiyetin yasal sonucu olarak 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas; 2015/85 karar sayılı kararı da gözetilerek, sanıklar Muhammed ve Mehmet Nezir hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının 1. cümlesinin uygulanmasının infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görülmüştür.

A) Sanık ... hakkındaki hükmün incelenmesi:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği ve istinaf isteminin düzeltilerek esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin temyiz itirazlarının yerinde görülmemesi nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan bölge adliye mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

B) Sanık ... hakkındaki hükmün incelenmesi:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği ve aşağıda belirtilenin dışında istinaf isteminin düzeltilerek esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin bölge adliye mahkemesi kararına yönelik diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın, tekerrüre esas alınan “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan verilmiş 6000 TL adli para cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün; 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la yeniden düzenlenen TCK'nın 191. maddesi ile aynı Kanun'la 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası gereğince uyarlanması sonucu “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” ve koşulları gerçekleştiğinde CMK'nın 231. maddesinin 10. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinin gerekmesi nedeniyle, tekerrüre esas olamayacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı sanık müdafiinin temyiz itirazları ve duruşmadaki savunması bu nedenle yerinde olduğundan, CMK'nın 302. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak bu durumun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanun'un 303. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından tekerrüre ilişkin kısmının çıkartılması suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

07/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM TUTANAĞI