KÜNYE
10. Ceza Dairesi 2018/2541 E., 2020/5982 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Ekim 2020
- Mahkeme
- Ceza Dairesi
- Suç
- Uyuşturucu madde ticareti yapma
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
Karar Metni
307 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edenin sıfatı, başvurusunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ
5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,
Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;
Sanığın 02.04.2015 tarihindeki eylemi sabit ise de.
29.04.2015 tarihli olay tutanağı ve iletişim tespit tutanaklarına göre, kendisinde herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçirilemeyen sanığın; diğer dosya sanıkları ...., .... ve....'den ele geçirilen uyuşturucu maddeler ile ilgisi olduğuna ilişkin her türlü şüpheden uzak, yeterli ve kesin delil bulunmadığı ve 27.04.2015 tarihli olay tutanağına göre; haklarında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan soruşturmanın ayrılmasına karar verilen .... ve....'de ele geçirilen uyuşturucu maddeleri kendisinin satmadığını savunması karşısında.
27/04/2015 tarihli olay ve fiziki takip tutanağında imzaları bulunan tutanak tanıklarının duruşmaya yöntemine uygun olarak çağrılıp, yöntemince bilgi ve görgülerine başvurulması; sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2018/2541, K. 2020/5982, 21 Ekim 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama