Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2018/3187 K.2018/5533

Adalet Bakanlığı'nın, 28/05/2018 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ...’nin mahkûmiyetine dair Bakırköy 36. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 15/02/2018 tarihli ve 2017/844 esas, 2018/102 sayılı kararı ile Bakırköy 39. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 23/01/2018 tarihli ve 2017/824 esas, 2018/31 sayılı kararının kanun yararına bozulmasının istenmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 31/05/2018 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Sanığın 17/06/2011 tarihinde işlediği iddia edilen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu nedeniyle düzenlenen 19/07/2011 tarihli iddianame üzerine yapılan yargılama sonucunda, Bakırköy 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 05/04/2013 tarihli ve 2011/1270 esas, 2013/223 sayılı kararı ile TCK’nın 191/2. maddesi uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik kararı verildiği,

Bu kararın infazı sırasında, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin ihlal edildiğinin bildirilmesi üzerine, mahkemece yargılamaya devam edilerek, Bakırköy 36. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 15/02/2018 tarihli ve 2017/844 esas, 2018/102 sayılı kararı ile sanığın TCK’nın 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve kararın yasa yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği,

2- Aynı sanığın 21/06/2011 tarihinde işlediği iddia edilen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu nedeniyle düzenlenen 01/07/2011 tarihli iddianame üzerine yapılan yargılama sonucunda, Bakırköy 5. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 25/09/2012 tarihli ve 2011/1284 esas, 2012/3371 sayılı kararı ile TCK’nın 191/2. maddesi uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik kararı verildiği,

Bu kararın infazı sırasında, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin ihlal edildiğinin bildirilmesi üzerine, mahkemece yargılamaya devam edilerek, Bakırköy 39. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 23/01/2018 tarihli ve 2017/824 esas, 2018/31 sayılı kararı ile sanığın TCK’nın 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve kararın yasa yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "Dosya kapsamına göre, 2017/844 esas sayılı dosyada suç tarihinin 17/06/2011, iddianame düzenleme tarihinin ise 19/07/2011 olduğu, 2017/824 esas sayılı dosyada ise suç tarihinin 21/06/2011, iddianame düzenleme tarihinin ise 01/07/2011 olduğu, her iki suçun da ilk iddianamenin düzenlenme tarihinden önce işlendiği ve hukuki kesinti olmadığı, anılan iki dosyada da sanığın üzerine atılı eylemlerin aynı mahiyette olduğu dikkate alınarak, bu eylemlerin bir suç işleme kararı icrası kapsamında işlendiği anlaşıldığından,

dosyaların birleştirilmesi ve 5237 sayılı Kanunun 43. maddesinde öngörülen zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp cezanın arttırılarak tayini gerektiği gözetilmeksizin, her bir eylem için ayrı ayrı ceza verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek, Bakırköy 36. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 15/02/2018 tarihli ve 2017/844 esas, 2018/102 sayılı kararı ile Bakırköy 39. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 23/01/2018 tarihli ve 2017/824 esas, 2018/31 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi: Sanık hakkındaki her iki dosyaya konu olan 17/06/2011 ve 21/06/2011 tarihli her iki suça ilişkin olarak sırasıyla 19/07/2011 ve 01/07/2011 tarihli iki ayrı iddianame düzenlenerek farklı mahkemelere dava açıldığı ve her bir suça ilişkin olarak ayrı ayrı mahkûmiyetine karar verildiği,

Ancak daha sonra, esasen sanığın her iki suçu da 01/07/2011 tarihli ilk iddianameden önce işlemiş olduğu, bu nedenle aralarında hukuki kesinti oluşmadan işlenen her iki suça ilişkin olarak zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesi için her iki dosyanın birleştirilmesi gerektiği iddiası ileri sürülerek her iki karara karşı kanun yararına bozma ihbarında bulunmuş ise de, mahkeme tarafından hüküm tarihinde bilinmeyen ve sonradan ortaya çıkan bu durumun ilk kez kanun yararına bozma yolu ile incelenmesi mümkün olmayıp,

yasaya aykırı olduğu iddia edilen mahkeme kararlarına karşı başvurulacak diğer kanun yolları tükenmediğinden, yargılama sona erdikten sonra ortaya çıkan bu durumun CMK’nın 311 ve devamı maddelerinde düzenlenen yargılamanın yenilenmesi kapsamında değerlendirilebileceği cihetle, kanun yararına bozma talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.