Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2018/3448 K.2020/3147

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

A) Sanıklar Lale ve Umut hakkındaki hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde: Hükümlerin temyiz edilmesinden sonra, sanık ...'nin tutuklu olarak bulunduğu ceza infaz kurumu görevlilerince düzenlenen 05.06.2020 tarihli tutanaktaki beyanı ile; sanık ...'un ise 12.05.2020, 23.06.2020, 29.06.2020 ve 09.07.2020 tarihli dilekçeleri ile temyiz isteklerinden vazgeçtikleri anlaşıldığından, hükümlerin İNCELENMESİNE YER OLMADIĞINA, B) Sanık ... hakkındaki hüküm ve ek karara yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde:

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 06.02.2018 tarihli hükmünün sanık müdafii Av. ... 'a 06.03.2018 tarihinde tebliğ edildiği, müdafii tarafından temyiz edilmediği, hükmün 16.04.2018 tarihinde kesinleştirilerek infaza verildiği,

sanığın 22.03.2018, 02.04.2018, 09.04.2018 ve 18.04.2018 tarihli dilekçeleri ile temyizden feragat ettiği, sanığın 08.08.2019 tarihli dilekçesi ile avukatı tarafından mağdur edildiğini belirterek hükmü temyiz ettiği, bu dilekçe yargılamanın yenilenmesi talebi olarak kabul edilip, İstanbul 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.09.2019 tarihli 2017/47 esas ve 2017/256 karar sayılı ek kararı ile yargılamanın yenilenmesi talebinin reddedildiği, ek kararın sanığa 09.09.2019'da tebliğ edildiği; sanığın ayrıca 21.10.2019 tarihli dilekçe ile de temyiz talebinde bulunduğu,

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 05.11.2019 tarihli ek kararı ile sanığın temyiz talebinin süreden reddedildiği, sanığın ceza infaz kurumundan 10.11.2019 tarihinde firar etmesi nedeniyle ek kararın 20.11.2019 tarihinde sanığın ... adresinde bizzat tebliğ edildiği, sanığın süresinden sonra verdiği 13.12.2019 tarihli dilekçe ile ek kararı temyiz ettiği, sanığın son olarak 03.01.2020 tarihli dilekçe ile temyiz talebinde bulunması üzerine İstanbul 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.01.2020 tarihli ek kararı ile temyiz talebinin süreden reddedildiği,

bu ek kararın 16.01.2020 tarihinde sanığa tebliğ edildiği ve sanığın 22.01.2020 tarihli dilekçe ile bu kararı da temyiz etmesi üzerine, dilekçesi itiraz niteliğinde kabul edilerek İstanbul 16. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.01.2020 tarihli 2020/89 değişik iş sayılı kararı ile kesin olarak reddedildiği anlaşılmakla.

Bölge Adliye Mahkemesi denetiminden geçmiş olan dosyada sanığın 08.08.2019, 03.01.2020 ve 22.01.2020 tarihli temyiz dilekçeleri hakkında ilk derece mahkemesince karar verilmesi mümkün olmadığından ilk derece mahkemesinin 04.09.2019 ve 14.01.2020 tarihli ek kararları ile itiraz merciinin 29.01.2020 tarihli 2020/89 değişik iş sayılı kararının yok hükmünde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede:

06.03.2018 tarihinde sanık müdafiine tebliğ edilen hükmün sanık tarafından süresinden sonra 08.08.2019, 21.10.2019, 03.01.2020 ve 22.01.2020 tarihli dilekçelerle temyiz edildiği, sanığın 21.10.2019 tarihli temyiz dilekçesine yönelik İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 05.11.2019 tarihli ek kararının da sanık tarafından 13.12.2019 tarihinde CMK'nın 296/2. maddesinde belirtilen 7 günlük süreden sonra temyiz edildiği ve temyiz süresinin bitmesinden sonra temyizden feragatten dönülmesinin mümkün olmadığı anlaşıldığından; sanığın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 06.02.2018 tarihli hükmü ve 05.11.2019 tarihli ek kararına yönelik temyiz taleplerinin CMK 'nın 298. maddesi gereğince REDDİNE,