Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2018/5026 K.2018/7422

Adalet Bakanlığı'nın, 09/10/2018 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki hükmün açıklanmasına ilişkin Bafra Ağır Ceza Mahkemesi’nin 07/03/2018 tarihli ve 2017/188 esas, 2018/47 sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 12/10/2018 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Sanığın 01/09/2012 tarihinde işlediği iddia edilen “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçuna ilişkin olarak Bafra Ağır Ceza Mahkemesi'nin 07/05/2014 tarihli ve 2012/200 esas, 2014/58 sayılı kararı ile TCK’nın 191/2. maddesi gereğince tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verildiği,

2- Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uymadığının ihbar edilmesi üzerine yargılamaya devam edilerek, Bafra Ağır Ceza Mahkemesi'nin 08/11/2016 tarihli ve 2016/117 esas, 2016/179 sayılı kararı ile TCK’nın 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 6545 sayılı Kanun ile değişik 5320 sayılı Kanun'un geçici 7/2. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın itiraz edilmeksizin 16/12/2016 tarihinde kesinleştiği,

3- Ancak sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi içinde 20/04/2017 tarihinde işlediği iddia edilen “hükümlü veya tutuklunun kaçması” suçundan mahkûmiyet kararının kesinleştiğinin ihbar edilmesi üzerine, Bafra Ağır Ceza Mahkemesi’nin 07/03/2018 tarihli ve 2017/188 esas, 2018/47 sayılı kararı ile hüküm açıklanarak, sanığın TCK’nın 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün yasa yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "Dosya kapsamına göre, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde satın alma eyleminden dolayı 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği cihetle, sanık hakkında verilen hükmün açıklanması koşullarının da 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesine tâbi olmadığı, 5237 sayılı Kanun'un 191/4. maddesinde yer alan, "a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması,

c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması..." hallerinde hükmün açıklanmasına karar verileceği gözetilmeksizin yazılı şekilde hükmün açıklanmasına karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek, Bafra Ağır Ceza Mahkemesi’nin 07/03/2018 tarihli ve 2017/188 esas, 2018/47 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

Sanık hakkında 07/05/2014 tarihli karar ile TCK’nın 191/2. maddesi gereğince tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verildiği, ancak 28/06/2014 tarihinde 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirini ihlal ettiği yönünde bildirimde bulunulması üzerine mahkemece yargılamaya devam edildiği,

bu durumda sanık hakkında uygulanması gereken kanun maddesinin 6545 sayılı Kanun ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrasında yer alan "Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla Türk Ceza Kanununun 191 inci maddesinde tanımlanan suç nedeniyle yürütülen kovuşturmalarda, hakkında daha önce denetimli serbestlik veya tedavi kararı verilmiş olup da bu yükümlülükleri ihlal eden kişilerin yargılanmasına devam olunur." şeklindeki düzenleme olduğu,

aynı maddenin 2. fıkrasında yer alan “Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla Türk Ceza Kanununun 191 inci maddesinde tanımlanan suç nedeniyle yürütülen kovuşturmalarda, hakkında daha önce denetimli serbestlik veya tedavi tedbiri uygulanmayan kişilerle ilgili olarak 191 inci madde hükümleri çerçevesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilir.” şeklindeki düzenleme veya 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191/8. maddesi uygulanmak suretiyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesine yasal imkan bulunmadığı,

bununla birlikte şartları bulunması halinde mahkemece CMK’nın 231. maddesindeki genel hükümlere göre takdiren hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebileceğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK’nın 191. maddesi kapsamında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi mümkün olmadığından,

hükmün açıklanmasına ilişkin CMK’nın 231. maddesinde yer alan genel hükümlerin geçerli olacağı, bu durumda sanığın 5 yıllık denetim süresi içinde işlediği iddia olunan “hükümlü veya tutuklunun kaçması” suçundan dolayı mahkûmiyet hükmünün kesinleşmesi üzerine CMK’nın 231. maddesinin 11. fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasına karar verilmesinin yasaya uygun olduğu, anlaşılmış olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmemiştir.