Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2018/508 K.2018/4224

Adalet Bakanlığı'nın, 26/02/2018 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ...’nin TCK'nın 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 51. maddesi uyarınca cezasının ertelenmesine ve 53. maddesinde yazılı haklardan yoksun bırakılmasına dair İstanbul Anadolu 31. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 06/10/2016 tarihli ve 2016/187 esas, 2016/410 sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 07/03/2018 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüphelinin 27/01/2015 tarihinde işlediği iddia edilen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı TCK’nın 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine, bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği,

2- Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı aşamasında şüphelinin yükümlülüklerine uygun davranmamakta ısrar ettiği gerekçesi ile erteleme kararı kaldırılarak kamu davası açıldığı,

3- Yapılan yargılama sonucunda, İstanbul Anadolu 31. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 06/10/2016 tarihli ve 2016/187 esas, 2016/410 sayılı kararı ile TCK'nın 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 51. maddesi uyarınca cezasının ertelenmesine ve 53. maddesinde yazılı haklardan yoksun bırakılmasına karar verildiği, hükmün yasa yoluna başvurulmadan kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "1- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191. maddesinde cezanın infazının tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması koşuluna bağlanarak özel bir düzenleme öngörülmüş olması karşısında, anılan Kanun’un 51. maddesinde düzenlenen cezanın ertelenmesine ilişkin müessesenin olayda uygulama yeri bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde,

2- Kabule göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 53/4. maddesinde yer alan “Kısa süreli hapis cezası ertelenmiş veya fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz.” şeklindeki düzenleme karşısında, cezası ertelenen sanık hakkında, aynı Kanun’un 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmesinde, isabet görülmemiştir." denilerek, İstanbul Anadolu 31. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 06/10/2016 tarihli ve 2016/187 esas, 2016/410 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

(1) numaralı kanun yararına bozma talebinin incelenmesi:

Suç ve karar tarihi 6545 sayılı Kanun’un yürürlüğe girdiği 28/06/2014 tarihinden sonra olup, soruşturma aşamasında TCK’nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilen ancak yükümlülüklerine uygun davranmamakta ısrar ettiği gerekçesi ile erteleme kararı kaldırılarak kamu davası açılan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda hükmedilen hapis cezasının genel hükümlere göre TCK’nın 51. maddesi gereğince ertelenmesine yasal bir engel bulunmadığından (1) numaralı kanun yararına bozma talebi yerinde görülmemiştir.

(2) numaralı kanun yararına bozma talebinin incelenmesi:

TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrasında yer alan “Mahkûm olduğu hapis cezası ertelenen veya koşullu salıverilen hükümlünün kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yukarıdaki fıkralar hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenleme uyarınca, somut olayda mahkûm olduğu 1 yıl 8 ay hapis cezası ertelenen sanık hakkında kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri bakımından da hak yoksunluğuna karar verilmesi yasaya aykırı olup (2) numaralı kanun yararına bozma talebi bu yönü ile ve değişik gerekçe ile yerindedir.

D) Karar :

1- Açıklanan nedenlere göre; TCK’nın 51. maddesinin uygulanmasının yasaya aykırı olduğuna ilişkin (1) numaralı kanun yararına bozma talebinin REDDİNE,

2- TCK’nın 53. maddesi kapsamında sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri bakımından da hak yoksunluğuna karar verilmesinin yasaya aykırı olduğuna ilişkin (2) numaralı kanun yararına bozma talebi yerinde görüldüğünden, İstanbul Anadolu 31. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 06/10/2016 tarihli ve 2016/187 esas, 2016/410 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (d) bendinin verdiği yetkiye dayanılarak,

TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili kısmın hüküm fıkrasından ÇIKARILMASINA ve yerine "Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli iptal kararından sonra oluşan durumuna göre, sanık hakkında TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına'' ibaresinin YAZILMASINA, infazın bu şekilde yapılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine,