KÜNYE
10. Ceza Dairesi 2018/5413 E., 2019/2401 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Nisan 2019
- Mahkeme
- ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi
- Suç
- Uyuşturucu madde ticareti yapma
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Metni
257 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ
A) Sanık ... hakkında "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçu yönünden istinaf başvurusunun esastan reddi hükmüne yönelik temyiz isteğinin incelenmesinde:
5271 sayılı CMK'nın 294. maddesindeki ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.'' şeklindeki düzenlemeye rağmen, sanık müdafiinin 29/05/2018 tarihli temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerini göstermediği gibi, aynı Kanunun 295/1. maddesinde belirtilen süre içinde de temyiz sebeplerini içeren ek bir dilekçe vermediği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE,
B) Sanıklar ... ve ... hakkında "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan verilen mahkûmiyet kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin hükümlerin incelenmesinde:
Sanık ... müdafiinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğinin, hükmolunan hapis cezasının süresine göre, 5320 sayılı Kanunun 8/1, 1412 sayılı CMUK'nın 318. ve 5271 sayılı CMK'nın 299. maddeleri uyarınca reddine karar verilerek, temyiz incelemesi duruşmasız olarak yapılmıştır.
Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği ve istinaf isteminin esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar ... ve ... müdafilerinin temyiz itirazlarının yerinde görülmemesi nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan bölge adliye mahkemesi
kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2018/5413, K. 2019/2401, 30 Nisan 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama