Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2018/5448 K.2018/8537

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Bozmaya uyularak verilen kararla ilgili olarak, hükmün açıklanması şartlarının oluştuğu, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında verilen Şanlıurfa 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 16.02.2007 tarihli 2005/411 esas ve 2007/48 karar sayılı hükmünün yalnızca sanık müdafii tarafından temyiz edildiği ve sonuç olarak 6000 TL adli para cezasına hükmedildiği ve bunun kazanılmış hakkı olduğu gözetilmeden, hüküm açıklanırken sanık hakkında hükmedilen cezanın hapis cezası olarak bırakılması ve buna bağlı olarak TCK'nın 53. maddesinin uygulanması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; adli para cezalarında TCK'nın 53. maddesinin uygulama imkanı olmaması nedeniyle hak yoksunluklarına ilişkin hüküm fıkrasının 6 numaralı bölümü ile verilen hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmeyeceğine ilişkin 4 numaralı bölümlerin hükümden çıkarılarak,

hükmün 4 numaralı bölümüne sanığın kazanılmış hakkını oluşturan Şanlıurfa 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2005/411 esas ve 2007/48 numaralı kararındaki şekliyle.