Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2018/788 K.2018/4481

Adalet Bakanlığı'nın, 07/03/2018 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan hükümlü ... hakkındaki yasaklanmış hakların geri verilmesine ilişkin Ceyhan 5. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 29/05/2017 tarihli ve 2014/909 esas, 2015/247 sayılı ek kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 15/03/2018 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Sanığın 09/09/2013 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı yapılan yargılama sonucunda, Ceyhan 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 26/12/2013 tarihli 2013/143 esas, 2013/244 sayılı kararı ile TCK’nın 191/2. maddesi gereğince tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği,

2- Bu kararın infazı sırasında, sanığın yükümlülüklerini ihlal ettiğinden bahisle yargılama devam edilerek, Ceyhan 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/02/2015 tarihli ve 2014/909 esas, 2015/247 sayılı kararı ile TCK’nın 191/1, 62/1 ve 50/1-a maddeleri uyarınca 6.000 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün kesinleşmesini müteakip 08/08/2016 tarihinde infaz edildiği,

3- Hükümlünün yasaklanmış haklarının iade edilmesini talep etmesi üzerine, Ceyhan 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/05/2017 tarihli ve 2014/909 esas, 2015/247 sayılı ek kararı ile talebin kabulüne ve yasaklanmış hakların geri verilmesine karar verildiği, kararın yasa yolu incelemesinden geçmeden kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "Mahkemece, hükümlü hakkında tesis olunan 6.000,00 Türk lirası adlî para cezasının 09/04/2015 tarihinde kesinleştiği ve hükümlünün 3 yıllık deneme süresi içerisinde yeni bir suç işlememiş olması ve hayatını iyi halli olarak sürdürdüğü hususunda olumlu kanaat oluştuğu gerekçesiyle 5352 sayılı Adli Sicil Kanunu’nun 13/A maddesi uyarınca memnu hakların iadesine dair karar tesis edilmiş ise de; talebe konu mahkumiyet kararının 5237 sayılı Kanun uyarınca tesis edildiği,

anılan Kanun’un 53. maddesi uyarınca öngörülen hak yoksunluklarının hapis cezasına mahkumiyet halinde hükmedilebileceği, para cezasına mahkumiyet halinde ise hak yoksunluğuna hükmedilemeyeceği, 5352 sayılı Kanun’un 13/A maddesinde yer alan düzenlemenin ise 5237 sayılı Kanun dışındaki kanunların belli bir suçtan dolayı veya belli bir cezaya mahkûmiyete bağladığı hak yoksunluklarının giderilmesini kapsadığı gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek, Ceyhan 5. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 29/05/2017 tarihli ve 2014/909 esas, 2015/247 sayılı ek kararının bozulması istenmiştir.

C) Konuyla İlgili Hukuksal Düzenlemeler:

5352 sayılı Adli Sicil Kanunu’nun “Yasaklanmış Hakların Geri Verilmesi” başlıklı 13/A maddesi:

(1) 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu dışındaki kanunların belli bir suçtan dolayı veya belli bir cezaya mahkûmiyete bağladığı hak yoksunluklarının giderilebilmesi için, yasaklanmış hakların geri verilmesi yoluna gidilebilir. Bunun için; Türk Ceza Kanununun 53 üncü maddesinin beşinci ve altıncı fıkraları saklı kalmak kaydıyla,

a) Mahkûm olunan cezanın infazının tamamlandığı tarihten itibaren üç yıllık bir sürenin geçmiş olması,

b) Kişinin bu süre zarfında yeni bir suç işlememiş olması ve hayatını iyi halli olarak sürdürdüğü hususunda mahkemede bir kanaat oluşması gerekir.

...

Ç) Konunun Değerlendirilmesi:

Hükümlülük kararında açıkça hükmedilmese bile bir suçtan mahkûmiyetin doğal neticesi olarak Anayasa’nın 76. maddesi ve diğer özel kanunlarda yer alan "seçme ve seçilme hakkından yoksun kılınma", "kamu hizmetlerinden yasaklanma", "memuriyetten mahrumiyet" gibi, bir suçtan mahkûmiyetin sonucu olan hak yoksunluklarının yasak hakların geri verilmesi yoluyla giderilebileceği,

Bununla birlikte, somut olayda hükmün infazının 08/08/2016 tarihinde tamamlanmış olması karşısında, henüz 5352 sayılı Adli Sicil Kanunu’nun “Yasaklanmış Hakların Geri Verilmesi” başlıklı 13/A maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde yer alan “Mahkûm olunan cezanın infazının tamamlandığı tarihten itibaren üç yıllık bir sürenin geçmiş olması” şartının gerçekleşmediği ve bu durumda karar tarihi itibari ile yasaklanmış hakların geri verilme koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından, yasaklanmış hakların geri verilmesine karar verilmesi yasaya aykırı olup, kanun yararına bozma talebi bu yönü ile ve değişik gerekçe ile yerindedir.

D) Karar :