Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2019/1014 K.2019/2129

İtiraz yazısı ile dava dosyası incelendi.

A) KONUYLA ...

Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık hakkında, Tarsus 5. Asliye Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonucu 17.09.2014 tarihinde 2014/195 esas ve 2014/654 sayılı karar ile sanığın mahkûmiyetine karar verilmiş, hüküm sanık tarafından temyiz edilmiştir.

Dairemizce 12/02/2019 tarihli 2015/2868 esas ve 2019/849 karar sayılı ilam ile kararın gerekçesinde sanık hakkında TCK’nın 62. maddesinin uygulanmadığı belirtildiği halde, hüküm fıkrasında sanığın cezasından TCK’nın 62. maddesi uyarınca indirim yapılması suretiyle, gerekçeli karar içeriği ile hüküm fıkrası arasında çelişki oluşturulmak suretiyle hükmün karıştırılması yasaya aykırı bulunarak, üye ...'in karşı oyu ve oyçokluğuyla bozma kararı verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca Dairemizin bu kararına itiraz edilmiştir.

B) İTİRAZ NEDENLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; "Hükmün gerekçe kısmında sanık hakkında TCK'nın 62. maddesinin uygulanmadığı anlamına gelecek ifadeler belirtilmesine karşın, hükmün esasını oluşturan kısa kararda sanık hakkında TCK'nın 62. maddesinin uygulanması ve aleyhe temyiz bulunmadığının anlaşılmasına göre hükümde karışıklığa sebebiyet verilmesi bozma nedeni yapılamayacağından diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması gerekirken bozulması usul ve yasalara aykırıdır.." denilerek Dairemizin bozma kararının kaldırılması ve yerel mahkeme hükmünün bu sebeple onanması istenmiştir.

C) İTİRAZIN VE KONUNUN İRDELENMESİ

İtirazda ileri sürülen tüm nedenler tartışılıp değerlendirilerek kısa kararın sanık lehine olması ve aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı yerinde görülmüştür.

D) KARAR: Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının İTİRAZININ KABULÜNE,

2- Dairemizin 12/02/2019 gün 2015/2868 esas 2019/849 karar sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

3- Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenler dışındaki yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Sanığın abisinin, sanığa ait olduğunu söylediği uyuşturucu maddeyi polis memurlarına teslim ettiği olayda, sanığın uyuşturucu maddenin kendisine ait olduğunu kabul ederek aleyhinde yeterli delil bulunmadığı aşamada ikrarı ile kendi suçunun ortaya çıkmasını sağladığı anlaşıldığından, sanık hakkında TCK'nın 192/3. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Kararın gerekçesinde sanık hakkında TCK’nın 62. maddesinin uygulanmadığı belirtildiği halde, hüküm fıkrasında sanığın cezasından TCK’nın 62. maddesi uyarınca indirim yapılması suretiyle, gerekçeli karar içeriği ile hüküm fıkrası arasında çelişki oluşturulmak suretiyle hükmün karıştırılması,