Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2019/1016 K.2019/2873

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Bozmaya uyularak verilen kararla ilgili olarak, hükmün açıklanmasının şartlarının oluştuğu yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında bozma ilamından önce verilen mahkûmiyet hükmünün yalnızca sanık tarafından temyiz edildiği ve sonuç olarak 6000 TL adli para cezasına hükmedildiği ve bunun kazanılmış hak oluşturduğu gözetilmeden, hüküm açıklanırken sanık hakkında hükmedilen cezanın hapis cezası olarak bırakılması ve buna bağlı olarak TCK'nın 53. maddesinin uygulanması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun‘un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükmün TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümünde yer alan.

“Kasten işlemiş olduğu suç dolayısıyla hapis cezasına mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına,” ibaresinin çıkarılarak yerine.

“Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 22/11/2006 tarihli 2006/34 esas ve 2006/571 karar sayılı kararındaki şekliyle. “Sanığın kişiliği, suçun işlenmesindeki özellikler, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa nazaran sanığa verilen hapis cezasının TCK’nın 50. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilerek ve sanığın şahsi ve ekonomik durumu dikkate alınarak TCK’nın 52/2. maddesi uyarınca beher günü