Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2019/1215 K.2019/3655

Adalet Bakanlığının, 19/03/2019 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında, eylemin uyuşturucu madde ticareti kapsamında kalıp kalmayacağına ilişkin değerlendirmenin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğundan bahisle mahkemenin görevsizliğine dair İstanbul Anadolu 62. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/10/2018 tarihli ve 2018/210 esas, 2018/721 sayılı kararına yönelik itirazın kabulüyle görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin İstanbul Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 13/11/2018 tarihli ve 2018/1716 değişik iş sayılı kararının kanun yararına bozulmasının istenmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 26/03/2019 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Sanığın 25/05/2017 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması esnasında, İstanbul Anadolu 62. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/10/2018 tarihli ve 2018/210 esas, 2018/721 sayılı kararıyla, eylemin uyuşturucu madde ticareti kapsamında kalıp kalmayacağına ilişkin değerlendirmenin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğundan bahisle mahkemenin görevsizliğine karar verildiği,

2- Sanığın süresi içinde karara itiraz etmesi üzerine, itirazı inceleyen İstanbul Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 13/11/2018 tarihli ve 2018/1716 değişik iş sayılı kararıyla, “iddianame içeriği ve dosya kapsamına nazaran görevsizlik kararının usul ve yasaya aykırı olduğu” gerekçesiyle itirazın kabulüne ve görevsizlik kararının kaldırılmasına kesin olarak karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "Dosya kapsamına göre, sanığın üzerinde 270 gram kenevir bitkisi ele geçirildiği, soruşturma aşamasında alınan 21/06/2017 tarihli bilirkişi raporuna göre ele geçirilen kenevir bitkisinden 135 gram esrar maddesi elde edilebileceğinin belirtildiği,

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 25/09/2012 tarihli ve 2011/10-482 esas, 2012/1784 sayılı kararında da açıklandığı üzere, kişisel kullanım için kabul edilebilecek miktar, kişinin fiziksel ve ruhsal yapısı ile uyuşturucu veya uyarıcı maddenin niteliğine, cinsine ve kalitesine göre değişiklik göstermekle birlikte, Adli Tıp Kurumunun mütalaalarında esrar kullananların her defasında 1-1,5 gram olmak üzere günde üç kez esrar tüketebildikleri, esrar kullanma alışkanlığı olanların bunları gözönüne alarak,

birkaç aylık ihtiyaçlarını karşılayacak miktarda esrar maddesini ihtiyaten yanlarında veya ulaşabilecekleri bir yerde bulundurabildikleri de adli dosyalara yansıdığı, buna göre, esrar kullanan faillerin olağan sayılan bu süre içinde kişisel gereksinimlerinin üzerinde esrar maddesi bulundurmaları halinde, bulundurmanın kişisel kullanım amacına yönelik olmadığının kabul edileceği,

bu kapsamda sanığın üzerinde ele geçirilen kenevir miktarı da nazara alındığında eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 188. maddesi uyarınca uyuşturucu ticareti suçu kapsamında kalıp kalmadığına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli olan ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilmeden, itirazın reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilerek görevsizlik kararının kaldırılmasında isabet görülmemiştir." denilerek, İstanbul Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 13/11/2018 tarihli ve 2018/1716 değişik iş sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

Suç konusu uyuşturucu maddenin ele geçiriliş biçimi, miktarı ve paket sayısı, sanığın yakalanma şekli ve dosya içeriği dikkate alınarak, eyleminin ticaret amacıyla uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delilleri tartışma ve değerlendirme görevinin, üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilip, asliye ceza mahkemesinin görevsizlik kararına yönelik itirazın reddine karar verilmesi gerekirken, itirazın kabulüne ve görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verilmesi yasaya aykırı olduğundan, kanun yararına bozma talebi yerindedir.

D) Karar :