Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2019/1985 K.2019/3919

Adalet Bakanlığının, 18/04/2019 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki kamu davasının Ceyhan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/487 esas sayılı davasıyla birleştirilmesine dair Osmaniye 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/01/2018 tarihli ve 2018/85 esas, 2018/31 sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 06/05/2019 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Sanık hakkında, 02/10/2017 tarihinde işlediği iddia edilen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı yapılan soruşturma sonucunda, Ceyhan Cumhuriyet Başsavcılığınca TCK’nın 191/6. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmeden 01/11/2017 tarihli iddianameyle kamu davası açıldığı,

Yapılan yargılama sonucunda Ceyhan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/01/2018 tarihli ve 2017/487 esas, 2018/58 sayılı kararıyla TCK’nın 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca sanığın 1 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği, hükme karşı istinaf yoluna başvurulması üzerine Adana Bölge Adliyesi 5. Ceza Dairesinin 02/04/2018 tarihli ve 2018/848 esas, 2018/866 sayılı kararıyla hükmün bozulmasına karar verildiği,

2- Aynı sanığın 09/11/2017 tarihinde işlediği iddia edilen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı yapılan soruşturma sonucunda ise, Osmaniye Cumhuriyet Başsavcılığınca TCK’nın 191/6. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmeden 09/01/2018 tarihli iddianameyle kamu davası açıldığı,

Yapılan yargılama sonucunda Osmaniye 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/01/2018 tarihli ve 2018/85 esas, 2018/31 sayılı kararıyla, davanın Ceyhan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/487 esas sayılı davasıyla birleştirilmesine karar verildiği, kararın itiraz edilmeksizin 06/02/2018 tarihinde kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "Dosya kapsamına göre, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 16. maddesinde yer alan, "(1)Yukarıdaki maddelere göre her biri değişik mahkemelerin yetkisi içinde bulunan bağlantılı ceza davaları, yetkili mahkemelerden herhangi birisinde birleştirilerek görülebilir.

(2) Bağlantılı ceza davalarının değişik mahkemelerde bakılmasına başlanmış olursa, Cumhuriyet savcılarının istemlerine uygun olmak koşuluyla, mahkemeler arasında oluşacak uyuşma üzerine, bu davaların hepsi veya bir kısmı bu mahkemelerin birinde birleştirilebilir" hükmü karşısında, muvafakat alınmadan birleştirme kararı verilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek, Osmaniye 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/01/2018 tarihli ve 2018/85 esas, 2018/31 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

Dosya kapsamında mevcut belgelere göre Osmaniye 7. Asliye Ceza Mahkemesinde görülmekte olan davada yargılama konusu olan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunun tarihi “09/11/2017” olduğu halde, karar başlığında “22/02/2017” olarak gösterilmesi mahkemesince düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

CMK’nın, “Bağlantı kavramı” başlıklı 8. maddesinde “Bir kişi, birden fazla suçtan sanık olur veya bir suçta her ne sıfatla olursa olsun birden fazla sanık bulunursa bağlantı var sayılır.” şeklinde hüküm yer aldığı,

“Bağlantılı suçlarda yetki” başlıklı 16. maddesinde ise, “(1) Yukarıdaki Maddelere göre her biri değişik mahkemelerin yetkisi içinde bulunan bağlantılı ceza davaları, yetkili mahkemelerden herhangi birisinde birleştirilerek görülebilir.

(2)Bağlantılı ceza davalarının değişik mahkemelerde bakılmasına başlanmış olursa, Cumhuriyet savcılarının istemlerine uygun olmak koşuluyla, mahkemeler arasında oluşacak uyuşma üzerine, bu davaların hepsi veya bir kısmı bu mahkemelerin birinde birleştirilebilir.

(3) Uyuşulmazsa, Cumhuriyet savcısı veya sanığın istemi üzerine ortak yüksek görevli mahkeme birleştirmeye gerek olup olmadığına ve gerek varsa hangi mahkemede birleştirileceğine karar verir.

(4) Birleştirilmiş olan davaların ayrılması da bu suretle olur.” şeklinde hüküm yer aldığı,

Somut olayda Osmaniye 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/01/2018 tarihli ve 2018/85 esas, 2018/31 sayılı kararıyla, davanın Ceyhan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/487 esas sayılı davasıyla birleştirilmesine karar verilerek dosyanın 12/02/2018 tarihli müzekkere ekinde Ceyhan 1. Asliye Ceza Mahkemesine gönderildiği,

Ancak Ceyhan 1. Asliye Ceza Mahkemesince birleştirmeye muvafakat verilmeyerek 19/02/2018 tarihli müzekkere ekinde dosyanın Osmaniye 7. Asliye Ceza Mahkemesine iade edildiği, bunun üzerine Osmaniye 7. Asliye Ceza Mahkemesince davanın yeni bir esasa kaydedilerek yargılamaya devam edildiğinin anlaşılması karşısında,

Esasen birleştirme kararlarının CMK’nın 223. maddesinde sayılan hüküm türlerinden olmayıp ara karar niteliğinde olduğu, CMK’nın 16. maddesi uyarınca yargılamanın her aşamasında Mahkemelerce davaların birleştirilmesine ve ayrılmasına karar verilebileceği, somut olayda da her ne kadar Osmaniye 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/01/2018 tarihli ve 2018/85 esas, 2018/31 sayılı kararında, davanın Ceyhan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/487 esas sayılı davasıyla birleştirilmesine karar verilmişse de,

sonradan Osmaniye 7. Asliye Ceza Mahkemesince ara kararı niteliğindeki tek taraflı olarak verilmiş olan birleştirme kararından dönülüp davanın yeni bir esasa kaydedilerek yargılamaya devam edildiği, bu nedenle artık kanun yararına bozulması talep edilen Osmaniye 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/01/2018 tarihli ve 2018/85 esas, 2018/31 sayılı birleştirme kararının hukukî geçerliliğini yitirdiği anlaşılmış olup, ortada kanun yararına bozma yoluyla incelenebilecek bir karar veya hüküm bulunmadığından, talebin reddine karar vermek gerekmiştir.