Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2019/2101 K.2022/2496

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)Suça konu uyuşturucu maddenin miktarı, önem ve değeri ile oluşturduğu tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak TCK'nın 61. maddesindeki ölçütler ve aynı Kanun'un 3. maddesindeki orantılılık ilkesine göre, temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi yerinde ise de, hapis cezasının alt sınırdan fazla uzaklaşılarak 9 yıl olarak belirlenmesi,

2)Sanık ...’in beyanları ile sanıklar ... ... ve ...’ın suç konusu uyuşturucu madde ile ilgilerini açıklayarak bu sanıkların suçlarının ortaya çıkmasına hizmet ve yardım ettiği anlaşıldığı halde hakkında TCK’nın 192/3. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3)Kayseri Kriminal Polis Laboratuvarınca alınan tanık numunenin müsaderesi yerine imhasına karar verilmesi,

4)Sanık ... hakkında kasten işlenen suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak TCK’nın 53. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

5)Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle ve 7242 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikler gözetilerek bu maddenin uygulanması açısından sanıklar , ... ... ve ...’in durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,