Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2019/246 K.2019/5175

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

A) Sanık ... hakkında verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair hükme yönelik temyiz isteğinin incelenmesinde:

28/10/2018 tarihinde usulüne uygun şekilde sanık müdafiine tebliğ edilen hükmün, 15 günlük yasal süre geçtikten sonra 28/12/2018 tarihinde sanık müdafii tarafından temyiz edildiği anlaşıldığından, CMK'nın 298. maddesi uyarınca temyiz isteğinin REDDİNE,

B) Sanık ... hakkında verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair hükme yönelik temyiz isteğinin incelenmesinde:

Hükmün temyiz edilmesinden sonra sanığın Hatay T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü aracılığı ile gönderdiği 30.01.2019 tarihli dilekçesi ile aynı ceza infaz kurumunda alınan 15.04.2019 tarihli beyanıyla temyiz isteğinden vazgeçtiği anlaşıldığından, hükmün İNCELENMESİNE YER OLMADIĞINA,

C) Sanıklar ... ve ... hakkında verilen istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükümlerin incelenmesinde:

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 2018/1474 E., 2018/1241 K. sayılı kararında sanık ... hakkında “21.10.2014, 29.10.2014, 04.12.2014” olan suç tarihlerinin “21/10/2014, 04/09/2014, 04/12/2014" olarak, sanık ... hakkında “17/08/2014, 11/09/2014, 19/09/2014, 10/11/2014, 22/09/2014” olan suç tarihlerinin “17/08/2014, 19/09/2014, 10/11/2014” olarak gösterilmesi mahkemesince giderilebilecek yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği ve istinaf isteminin esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan bölge adliye mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

D) Sanık ... hakkında verilen istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmün incelenmesinde:

7201 sayılı Tebligat Kanununun 21. maddesinin 1. fıkrası uyarınca yapılacak tebliğlerde Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 31. maddesinin (a) bendinde belirtilen “Muhatap veya muhatap adına tebligat yapılabilecek kişiler, o adreste bulundukları halde hiçbirinin tebliğ anında gösterilen adreste mevcut olmamaları” halinin gerçekleşmesi durumunda tebliğ memurunun, tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirmesi gerekmekte olup, somut olayda ...' ın sanık müdafiinin en yakın komşusu olmadığı,

sanık müdafiinin bir iş merkezinde işyerinin bulunduğu ve tebligatta ismi geçen şahsın iş merkezinin dördüncü katında oturduğu, sanık müdafiinin ise iş merkezinin birinci katında oturduğu, dosyaya intikal eden ... tarafından düzenlenen tutanak ve sanık müdafiinin temyiz dilekçesinden anlaşılmakla; tebliğin usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında, sanık ... müdafiinin 24.01.2018 tarihli temyiz isteğinin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede:

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan sanığın cezasından TCK’nın 31/3. maddesi uyarınca indirim yapılmayarak sanık hakkında fazla ceza tayin edilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

E) Sanıklar ... ve ... hakkında verilen istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükümlerin incelenmesinde:

Sanıkların mahkûmiyetlerine konu 19.09.2014 tarihli “2” numaralı olayla ilgili olarak Mehmet Bayraktar ve Hüseyin Elhüseyin isimli şahıslar hakkında İskenderun Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 2014/3529 numaralı iddianame ile İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesine uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kamu davası açıldığı anlaşıldığından, bu davanın akıbetinin araştırılması, derdest olması halinde dosyanın getirtilip incelenerek, gerektiğinde davaların birleştirilmesi, birleştirme mümkün değilse anılan

dosyanın onaylı bir örneğinin dosya içerisine alınarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükümlerin BOZULMASINA,

F) Sanık ... hakkında verilen istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmün incelenmesinde:

İletişimin tespit tutanakları ve tüm dosya kapsamı nazara alınarak; kendisinde herhangi bir uyuşturucu madde ele geçmeyen sanığın savunmasının aksine, uyuşturucu madde ticaretine konu net 58 gram esrar ile ilişkisi bulunduğuna dair soyut ve değişik anlamlara gelebilecek iletişimin tespiti tutanakları dışında, kuşkuyu aşan kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

G) Sanık ... hakkında verilen istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmün incelenmesinde:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, 17.09.2014 tarihli eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın 17.09.2014 tarihli eylemi sabit ise de; dosyadaki bilgi ve belgelere göre, 04.09.2014 tarihinde ... isimli şahsa uyuşturucu madde sattığına ilişkin mahkûmiyetine yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, tek eylemi sabit olan sanık hakkında, TCK'nın 43. maddesinde öngörülen "zincirleme suç" hükümlerinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA,