Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2019/2689 K.2019/8754

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile TCK’nın 191. maddesinde yapılan değişikliklerin yürürlüğe girdiği 28/06/2014 tarihinden önce işlenen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçlarından dolayı verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının infazı amacıyla gönderilen uyarılı ilk başvuru davetiyesinin tebliğine istinaden yükümlünün 07.08.2013 tarihinde bilgilendirme formu imzalayarak tedbirin infazına başladığı, 19.08.2014 tarihli görüşmeye katılmayarak ihlalde bulunduğu, 20.08.2014 tarihinde uyarı kararı alındığı, uyarı kararının 05.09.2014 tarihinde yükümlüye tebliğ edildiği, uyarının tebliğine rağmen denetime gelmeyen yükümlü hakkında 16.09.2014 tarihinde dosyasının kapatılarak mahkemesine iadesi kararı alındığı;

Sanığın adlî sicil kaydında yer alan ve mahkemesince tekerrüre esas alınan Antalya 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/07/2011 tarih, 2010/498 esas ve 2011/431 karar sayılı ilamında sanık hakkında 11 ay 20 gün hapis cezası verilerek TCK’nın 51/1. maddesine göre ertelenmiştir. Sanığın erteleme süresi içerisinde yeniden kasıtlı suç işlemesi nedeniyle ertelenen cezasının aynen infazına 03/12/2014 tarihinde karar verilmiş, bu karar Yargıtay'ın onaması sonrası 04/12/2018 tarihinde kesinleşmiştir. TCK’nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun gece vakti nitelikli halinin işlenmesi nedeniyle TCK’nın 143. maddesi kapsamında bulunduğu ve 6763 sayılı Yasa gereğince uzlaşmaya tâbi olmadığı; anlaşıldığından,

Tebliğnamede yer alan bu yönlerdeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Adli sicil kayıtları ve UYAP üzerinden yapılan araştırmada, sanık hakkında, bu suç tarihinden önce, aynı suçtan dolayı açılmış başka bir dava nedeniyle verilip kesinleşmiş ve suç tarihinde infaz edilmekte olan herhangi bir tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin bulunmadığı anlaşıldığından,

hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının sanık lehine uygulanma şartlarının bulunmaması nedeniyle, bu suçtan dolayı ilk olarak doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanan ve bu tedbirin infazı sırasında yükümlülüklerini ihlal eden sanık hakkında yargılamaya devam olunarak hüküm kurulmuş olması, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrasına uygun olduğundan, bu husus dikkate alınarak yapılan incelemede;

24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı gözetilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının 1. cümlesinin uygulanmasının infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görülmüştür.