Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2019/3394 K.2019/6348

Adalet Bakanlığının, 18/09/2019 tarihli yazısı ile uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan hükümlü ... hakkındaki yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/09/2018 tarihli ve 2013/213 esas, 2013/268 sayılı ek kararına yönelik itirazın reddine dair Uşak 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 09/11/2018 tarihli ve 2018/523 değişik iş sayılı kararının kanun yararına bozulmasının istenmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 27/09/2019 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Sanığın 23/05/2013 tarihinde işlediği iddia edilen uyuşturucu madde ticareti yapma suçu nedeniyle yapılan yargılama sonucunda, TCK’nın 188/3, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 4 yıl 9 ay 15 gün hapis ve 10.000 Türk lirası adli para cezasıyla cezalandırılmasına dair Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 31/10/2013 tarihli ve 2013/213 esas, 2013/268 sayılı kararının Dairemizin 27/11/2017 tarihli ve 2015/1815 esas, 2017/6037 sayılı ilamıyla onanarak kesinleştiği,

2- Hükümlünün 09/01/2018 havale tarihli dilekçesiyle “suç tarihi itibariyle yaşının 18’den küçük olduğu” nedenine dayanarak yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunduğu,

3-Talebi değerlendiren Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/09/2018 tarihli ve 2013/213 esas, 2013/268 sayılı ek kararıyla yargılamanın yenilenmesi talebinin reddedildiği, bu karara karşı hükümlü tarafından itiraz edildiği, ancak Uşak 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 09/11/2018 tarihli ve 2018/523 değişik iş sayılı kararıyla itirazın reddine karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 31/10/2013 tarihli kararının Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 27/11/2017 tarihli ve 2015/1815 esas, 2017/6037 karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleşmesini müteakip, sanık hakkında başka bir soruşturma nedeniyle...

Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi tarafından düzenlenen 20/03/2017 tarihli ve 2017/422 sayılı raporda sanığın 14/03/2017 tarihinde 21 yaş sonu ile 25 yaş aralığı ile uyumlu olduğunun belirtildiği, Şanlıurfa Sağlık Müdürlüğü Sağlık Kurulu tarafından düzenlenen 09/11/2017 tarihli ve 1693 sayılı raporda sanığın 23-25 yaş aralığı ile uyumlu olduğunun belirtildiği, Adli Tıp 6. İhtisas Kurulunun 23/07/2018 tarihli ve 2018/65124/2252 sayılı raporunda ise 01/06/2018 tarihi itibariyle 22-25 yaş aralığı ile uyumlu olduğunun belirtildiği,

sanığın suçu işlediği tarihin 23/05/2013 tarihi olması karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 31. maddesinin tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının araştırılması için yargılamanın yenilenmesi talebinin kabule şayan olduğu gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek, Uşak 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 09/11/2018 tarihli ve 2018/523 değişik iş sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi: Her ne kadar hüküm kesinleştikten sonra, “hükümlü hakkında başka bir suç nedeniyle İstanbul 41. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/520 esas sayılı dosyasında yargılamanın yenilenmesi talebinin kabule değer bulunarak yeniden yargılama aşamasına geçildiği” gerekçesiyle bu dosya kapsamında da yenileme talebinde bulunulmuşsa da,

İstanbul 41. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/520 esas sayılı dosyası kapsamında hükümlü hakkında düzenlenen Ondokuz Mayıs Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezinin 20/03/2017 tarihli ve 2017/422 sayılı raporuna göre hükümlünün 14/03/2017 tarihinde 21-25 yaş aralığı ile uyumlu olduğunun belirtildiği, ...

Sağlık Müdürlüğü Sağlık Kurulu tarafından düzenlenen 09/11/2017 tarihli ve 1693 sayılı raporda 23-25 yaş aralığı ile uyumlu olduğunun belirtildiği ve Adli Tıp 6. İhtisas Kurulunun 23/07/2018 tarihli ve 2018/65124/2252 sayılı raporunda ise 01/06/2018 tarihi itibariyle 22-25 yaş aralığı ile uyumlu olduğu, ancak suç tarihi itibariyle gerçek yaşının adli tahkikatla aydınlatılabileceği görüşüne yer verildiği,

bununla birlikte bu raporların Mahkemece değerlendirildiği ve İstanbul 41. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/10/2018 tarihli ve 2017/520 esas, 2018/476 sayılı kararıyla, “hükümlü hakkında alınan raporlarda yaş aralığının belirtildiği ve bu raporlarda belirtilen tıbbi kanaate göre suç tarihinde 18 yaşından küçük olduğu sonucuna ulaşılamayacağı, iddianın başka delillerle desteklenmediği” gerekçesiyle yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine karar verildiği,

UYAP’tan yapılan sorgulamada bu kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 02/06/2019 tarihli ve 2019/397 esas, 2019/11569 sayılı ilamıyla ret hükmünün onanarak kesinleştiği anlaşılmıştır.

Kanun yararına bozma talebine konu olan dosyada, hükümlü tarafından yargılama ve hükmün temyizi aşamasında yaş küçüklüğü iddiasının ileri sürülmediği, daha sonra başka bir suç nedeniyle mahkûm olduğu İstanbul 41. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/520 esas sayılı dosyasında yargılamanın yenilenmesi talebinin kabule değer bulunması üzerine, Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/213 esas sayılı dosyasında da yaş küçüklüğü iddiasıyla yargılamanın yenilenmesi talebinin ileri sürüldüğü, bununla birlikte İstanbul 41. Asliye Ceza Mahkemesince daha sonra yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine karar verildiği ve bu kararın Yargıtayca onandığı,

İstanbul 41. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/520 esas sayılı dosyası kapsamında alınan raporlarda belirtilen yaş aralığının hükümlünün nüfus kaydına göre belirlenen yaşıyla uyumlu olduğu ve suç tarihinde 18 yaşından küçük olduğunu göstermediği anlaşıldığından,

İstanbul 41. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/520 esas sayılı dosyası kapsamında alınan raporların CMK'nın 311. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendinde yer alan “Yeni olaylar veya yeni deliller ortaya konulup da bunlar yalnız başına veya önceden sunulan delillerle birlikte göz önüne alındıklarında sanığın beraatini veya daha hafif bir cezayı içeren kanun hükmünün uygulanması ile mahkûm edilmesini gerektirecek nitelikte olursa” şeklindeki düzenleme kapsamında olmadığı anlaşılmış olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmemiştir.