Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2019/4780 K.2025/2487

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1. Sanığın, soruşturma aşamasında müdafii eşliğinde alınan kolluk beyanında, üzerinde ele geçen iki adet amfetamin içeren tableti, arkadaşına götürmek için aldığını beyan etmek suretiyle, ikrarı ile kendi suçunun ortaya çıkmasına yardım ve hizmet sağlayan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 192/3. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2. Kabule göre de; 5237 sayılı TCK'nın 3. maddesindeki orantılılık ilkesi ile 61. maddesindeki ölçütler uyarınca temel cezanın belirlenmesinde alt sınırda uzaklaşılmasını gerektirir bir durum olmadığı halde, alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

Kanun'a aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,