Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2019/5181 K.2020/3737

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Sanık hakkında Bakırköy 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 01/10/2013 tarihli, 2012/1884 esas ve 2013/824 karar sayılı tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının sanığın bilinen en son adresi olan "Çukur Mah. Halep Pasajına Zemin Kat No:14 Şahinbey/Gaziantep" tebliğe çıkarıldığı, ancak sanığın tanınmadığı belirtilerek iade edildiği,

sonrasında 7201 sayılı Tebligat Kanununun 10/2. madde ve fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü uyarınca sanığın MERNİS adresinde Tebligat Kanununun 21. maddesi gereğince tebliğe çıkarılması gerekirken, bilinen son adresinde Tebligat Kanununun 35. maddesi uyarınca tebliğ edilerek itiraz edilmeden kesinleştirildiği, sanığın MERNİS adresine mahkemece gerekçeli kararın usulüne uygun biçimde tebliğ edilmediği,

yapılan tebliğin geçersiz olması karşısında; hükmün kesinleşmemiş olduğu ve sanığın temyiz talebinin tedavi ve denetimli serbestlik kararına yönelik olduğu kabul edilerek yapılan değerlendirmede;