KÜNYE
10. Ceza Dairesi 2019/5932 E., 2020/3387 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Eylül 2020
- Mahkeme
- ANTALYA 8. Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Metni
308 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ
28/10/2014 olan suç tarihinin gerekçeli kararda 23/11/2014 olarak gösterilmesi Mahkemesince giderilebilecek yazım hatası olarak kabul edilmiştir.
Sanık hakkında 28/10/2014 tarihli eylem nedeniyle, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verildiği, bu 30/10/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanığa tebliğ edildiği ve tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına başlanıldığı, sanığın 23/11/2014 tarihli eylemi nedeniyle 30/10/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak tedavi ve denetimin sonlandırıldığı ve 26/12/2014 tarihli iddianame düzenlenerek kamu davası açıldığı anlaşılmakla;
23/11/2014 tarihli eylemin, durumundan şüphelenilerek durdurulan araçtan indirilen sanığa üzerinde herhangi bir suç ve suç unsuru bulunup bulunmadığı sorulduğunda iç çamaşırının içerisinden sigara jelatini içerisinde beyaz kağıtlara sarılı vaziyette 19 paket halinde % 57 oranında net 0,6 gr olmak üzere toplam 1,1 gr eroin maddesini teslim etmesi şeklinde gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında;
suç konusu uyuşturucu maddenin ele geçiriliş biçimine, paketçik sayısına göre, sanığın 23/11/2014 tarihli eyleminin ticaret amacıyla uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delilleri tartışma ve değerlendirme görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğundan, bu konuda Cumhuriyet Savcılığınca kovuşturmaya yer olmadığına kararı verilip verilmediğinin araştırılması, verilmemiş ise Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunularak sonucuna göre,
Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2019/5932, K. 2020/3387, 14 Eylül 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama