Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2019/7232 K.2019/9134

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Anayasanın 40/2, 5271 sayılı CMK’nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri uyarınca, hüküm fıkrasında, başvurulacak kanun yolunun, merciinin, başvuru şekli, süresi ve bu sürenin başlangıcının açıkça ve ilgiliyi yanıltmayacak biçimde gösterilmesi gerekmekte olup; sanığın yüzüne karşı verilen 15/11/2007 tarihli 2007/8 esas ve 2007/10 karar sayılı hapis cezası ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin hükümde, kanun yoluna başvuru merciinin gösterilmemesi, kanun yolunun ise ''temyiz'' yerine, yanıltıcı biçimde “itiraz” olarak belirtilmesi nedeniyle kararın usulüne uygun kesinleşmediği;

kesinleşmeyen karara ilişkin yapılan işlemler ve 11/02/2013 tarihli hüküm hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğundan, sanığın temyiz dilekçesinin 15/11/2007 tarihli ilk karara ilişkin ve süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Hüküm tarihinden itibaren, temyiz incelemesinin yapıldığı tarihe kadar 5237 sayılı TCK’nın 66. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendinde öngörülen 8 yıllık dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından; diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA; bozma sebebine göre, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesinin 1. fıkrası ve 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK’nın 223. maddesinin 8. fıkrası gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,