Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2019/8146 K.2021/4775

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre usulüne uygun tebliğ yapılabilmesi için, kendisine tebligat yapılacak kimse veya belirtilen maddeler mucibince tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse, tebliğ memurunun tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza mukabilinde teslim etmesi ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirmesi gerektiğinden,

Tebligat Kanunu'nun 21. maddesi uyarınca sanığın son bildirdiği adrese yapılan tebliğ evrakında, muhatabın adreste bulunmama sebebinin en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya sorulmadığı ve keyfiyetin de bunlardan birine haber verilmediği, bu yönüyle yapılan tebliğ işleminin usulsüz olduğu ve bu nedenle kararın da usulsüz olarak kesinleştirildiği anlaşıldığından; kesinleşmeyen karara ilişkin verilen sonraki karar ve işlemlerin hukuken geçersiz olduğu; sanığın 30.11.2015 tarihli temyiz isteminin, İzmir 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 01/10/2010 tarih, 2010/1173 esas ve 2010/1395 karar sayılı tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararına yönelik itiraz dilekçesi niteliğinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;