KÜNYE
10. Ceza Dairesi 2019/8180 E., 2025/3164 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Mart 2025
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Uyuşturucu madde ticareti yapma
- Hüküm
- Mahkûmiyet
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
247 kelime·1 dk okuma
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
A. Önleme aramasında, sanığın üstünden ele geçen uyuşturucu içeren madde miktarı ve 45 parça olarak ele geçiş biçimine göre eylem sabit olduğu, sanığın kendisinden ele geçirilen uyuşturucu maddeyi, arkadaşları olan tanıklar ... ve ... götürdüğünü beyan etmek suretiyle kendi suçunun ortaya çıkmasına yardım ettiğinin kabul edilmesinin etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasını gerektirmediğinden ve şartları oluşmadığı halde sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 192/3. maddesinin uygulanarak eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
B. 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 7242 sayılı Kanun ile yapılan değişikliklerin, infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
C. Adli emanetin 2014/285 sırasında kayıtlı suça konu uyuşturucu maddeler ve ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünce suça konu uyuşturucu maddelerden alınan şahit numunelerin hakkında mahkemesince her zaman müsadere hususunda karar verilmesi mümkün görülmüştür.
D. Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların eleştiri dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, Tebliğnameye uygun olarak hükmün ONANMASINA,
Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2019/8180, K. 2025/3164, 18 Mart 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama