Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2019/8306 K.2022/4075

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Sanığın yokluğunda verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına dair Kemer Sulh Ceza Mahkemesinin 19/02/2014 tarih, 2013/416 esas ve 2014/142 sayılı kararın sanığın MERNİS adresine tebliğe çıkarıldığı, çıkarılan tebligatın, ‘aynı konutta ikamet eden annesinin oğlunun askere gittiğini sözlü olarak beyan ederek imzadan imtina etmesi üzerine Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre tebliğ edildiği’ anlaşıldığından,

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 14. maddesinin 1. fıkrası ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 22. maddesi hükümleri uyarınca kıta komutanı ve kurum amiri gibi en yakın üste, usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi gerekirken Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre yapılan tebliğin usulsüz olduğu ve bu nedenle kararın da usulsüz olarak kesinleştirildiği dolayısıyla bu kararın kesinleşmediği,

buna bağlı olarak da sanığa verilen 11/11/2015 tarihli mahkûmiyet kararının hukuki değerden yoksun olduğu anlaşılmakla, sanığın yaptığı itirazın, 19/02/2014 tarihli tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin karara yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;