Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2019/8432 K.2025/2802

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dosya ve UYAP sistemi üzerinden yapılan incelemede; İstanbul 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.12.2016 tarih ve 2015/261 Esas, 2016/314 Karar sayılı dosyasında, suç tarihleri 16.12.2014, 30.12.2014, 31.12.2014 ve iddianame tarihi 13.05.2015 olan uyuşturucu madde ticareti yapma suçu nedeniyle sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulduğu, istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4.

Ceza Dairesinin 24.03.2017 tarih ve 2017/520 Esas, 2017/553 Karar sayılı kararı ile mahkûmiyet hükmünün kesinleştiği; temyize konu dosyada ise sanık hakkında 09.01.2015 tarihli eylemi nedeniyle 27.02.2015 tarihli iddianame ile kamu davası açıldığı, suç tarihleri ve iddianame tarihlerine göre eylemler arasında hukuki kesintinin bulunmadığı anlaşılmakla.

İstanbul 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.12.2016 tarih ve 2015/261 Esas, 2016/314 Karar sayılı dosyasının aslı veya onaylı örneğinin dosya içine alınarak her iki dosyadaki tüm deliller birlikte incelenip, eylemlerin tek suç, iki ayrı suç ya da zincirleme suç oluşturup oluşturmadığı tartışılıp değerlendirildikten sonra, zincirleme suç oluşturduğunun kabul edilmesi durumunda;

ağır sonuç doğuran suç esas alınarak belirlenecek cezanın, zincirleme suç nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesi gereğince artırılması ve böylece bulunacak sonuç cezanın, kesinleşen hükümdeki sonuç cezadan “fazla olması halinde” 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesi uygulanmak suretiyle kurulan hükümde “kesinleşen cezanın sonuç cezadan mahsup edilerek ek cezanın infazına karar verilmesi", aksi halde “ceza verilmesine yer olmadığına" karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile hüküm kurulması,