Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2019/8653 K.2025/2738

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca "Alt sınırı beş yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suçlardan dolayı yapılan soruşturma ve kovuşturmada ikinci fıkra hükmü uygulanır." şeklindeki düzenleme karşısında, suç tarihi itibarıyla sanığın üzerine atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun cezasının alt sınırı itibarıyla zorunlu müdafi tayininin gerekmediği, ancak 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la 5237 sayılı TCK'nın 188/3. maddesi yapılan değişiklikle hapis

cezasının alt sınırının on yıl olarak değiştirildiği; buna karşın sanığa zorunlu müdafi tayin edilmediği ve müdafiin yokluğunda sanığa esaslı bir işlem olan savunması alındıktan sonra hüküm verilerek, savunma hakkının kısıtlanması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeksizin hükmün Tebliğnameye aykırı olarak hükmün BOZULMASINA,