Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2019/8666 K.2020/2922

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Hükümlünün 05.03.2015 tarihli dilekçesiyle İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 1998/196 esas ve 1999/40 karar sayılı mahkûmiyet hükmünden dolayı memnu haklarının iadesi talebinde bulunduğu, talebinin uyuşturucu madde ticareti yapma ve kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçlarından aldığı hükümleri kapsadığı; ancak, sadece kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu yönünden hüküm kurulduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

1- Uyuşturucu madde ticareti yapma suçu ile ilgili olarak, hükümlünün mahkûmiyetine ilişkin cezanın infazına ilişkin evrak getirtilip 5352 sayılı Adli Sicil Kanununun 13/A-1 maddesine göre gerekli araştırma ve inceleme yapılarak gerekçesi de gösterilmek suretiyle mahkemece bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

2- Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu ile ilgili olarak hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından söz konusu hüküm hakkında uyarlama yapılması gerektiğinden, suç tarihi itibarıyla hükümlünün bu suçu herhangi bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş olması mümkün olmadığından;

bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan hükümlü hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” karar verilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle;