Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2019/8676 K.2022/3576

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Sanığın yokluğunda verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair 09/09/2014 tarihli kararın, MERNİS adresinde 24/09/2014 tarihinde Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre ve aynı adreste 28/11/2014 tarihinde Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre tebliğ edildiği ancak ilk tebliğe ilişkin evrakta sanığın askerde olduğunun tespit edildiği,

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 14. maddesinin 1. fıkrası ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 22. maddesi hükümleri uyarınca tebligatın kıta komutanı ve kurum amiri gibi en yakın üste, usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi gerekirken Tebligat Kanunu'nun 21/2. ve 21/1. maddesine göre yapılan tebliğlerin usulsüz olduğu ve bu nedenle kararın da usulsüz olarak kesinleştirildiği dolayısıyla bu kararın kesinleşmediği,

buna bağlı olarak da sanığa verilen 02/12/2015 tarihli mahkûmiyet kararının hukuki değerden yoksun olduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz dilekçesinin, 09/09/2014 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;