Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2019/894 K.2019/1468

Adalet Bakanlığının, 13/02/2019 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ...'in mahkûmiyetine dair İzmir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/06/2018 tarihli ve 2018/215 esas, 2018/524 sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 25/02/2019 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli hakkında, 16/06/2014 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı 18/09/2014 tarihinde TCK’nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesine, bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, ayrıca “yükümlülüklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması, uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması” halinde erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açılacağı hususunun ihtar edilmesine karar verildiği,

2- Şüpheliye Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından gönderilen uyarılı ilk başvuru davetiyesinin tebliğ edildiği ancak şüphelinin kuruma hiç müracaat etmeyip tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamaması üzerine kamu davasının ertelenmesi kararı kaldırılarak, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan kamu davası açıldığı,

3- Yapılan yargılama sonucunda, İzmir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/04/2015 tarihli ve 2015/188 esas, 2015/278 sayılı kararı ile sanığın TCK’nın 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve CMK’nın 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın yasa yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği,

4- Sanığın denetim süresi içinde işlediği iddia edilen 08/07/2017 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı İzmir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/12/2017 tarihli ve 2017/773 esas, 2017/1101 sayılı kararı ile mahkûm olduğunun ihbar edilmesi üzerine, İzmir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/06/2018 tarihli ve 2018/215 esas, 2018/524 sayılı kararı ile hüküm açıklanarak sanığın TCK’nın 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün yasa yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "Dosya kapsamına göre, suçun işlendiği 16/06/2014 tarihi itibari ile yürürlükte olan 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191/1. maddesinde kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin ceza miktarının “bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası” olduğu, daha sonra 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik ile ceza miktarının artırılarak “iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası” olarak düzenlendiği,

TCK’nın 7/2. maddesi uyarınca suç tarihi itibari ile sanığın lehine olan kanun maddesinin uygulanması gerektiği cihetle, mahkemece ceza miktarının suç tarihinde yürürlükte olan ve ceza miktarı itibari ile sanık lehine olan 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191/1. maddesi gereğince belirlenmesi, teşdiden üst sınırdan ceza takdir edildi ise gerekçesinin gösterilmesi gerekirken, herhangi bir gerekçe gösterilmeksizin suç ./..

tarihinden sonra yürürlüğe giren ve ceza miktarı itibari ile sanık aleyhine olan 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191/1. maddesi gereğince ceza takdir edilerek hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir." denilerek, İzmir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/06/2018 tarihli ve 2018/215 esas, 2018/524 sayılı kararının bozulması istenmiştir. C) Konunun Değerlendirilmesi:

Dosya kapsamına göre, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilen sanığa tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlaması için gönderilen uyarılı ilk başvuru davetiyesinin tebliğine rağmen 10 gün içinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne başvurmamış ve bunun üzerine kamu davası açılarak yapılan yargılama sonucunda 07/04/2015 tarihli kararla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve takip eden süreçte de sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suçtan mahkûm olduğundan bahisle hüküm açıklanarak 21/06/2018 tarihli kararla mahkûmiyetine karar verilmiş ise de,

sanığın kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde kendisine yüklenen yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakla ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, buna rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde kamu davasının açılması gerekeceğinden,

Öncelikle, yargılama şartı olan “ısrar” koşulu gerçekleşmediği halde esasa etkili bir usul hatası yapılarak yargılamaya devam edilmiş olması nedeniyle İzmir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/04/2015 tarihli ve 2015/188 esas, 2015/278 sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı kanun yararına bozma isteğinde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için,

Ayrıca, İzmir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/04/2015 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı yukarıda anlatıldığı şekilde yargılama şartı bulunmadan verilmiş olduğundan ve esasen “kamu davasının durmasına ve sanık hakkındaki 18/09/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının infazının devamına” karar verilmesi gerektiğinden, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi içinde işlendiği iddia edilen İzmir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/773 esas sayılı dosyasındaki 08/07/2017 tarihli ikinci suçun,

16/06/2014 tarihli ilk suçtan dolayı verilen 18/09/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının ihlali sayılması gerekeceğinden, TCK’nın 191/5. maddesi uyarınca ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmasına yasal engel bulunan 08/07/2017 tarihli ikinci suç bakımından sanığın mahkûmiyetine karar verilen İzmir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/12/2017 tarihli ve 2017/773 esas, 2017/1101 sayılı kararına karşı kanun yararına bozma isteğinde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için,