Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2019/9101 K.2023/8778

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği

temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğinin süresinden sonra olması nedeniyle, 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası, 1412 sayılı Kanun'un 318 ve 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddeleri uyarınca reddine karar verilerek, temyiz incelemesi duruşmasız olarak yapılmıştır.

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Mersin 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.07.2015 tarihli ve 2015/210 Esas, 2015/298 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 10 yıl hapis ve 24.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir. B. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle; hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebebi hükmün hukuka ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Hakkında uyuşturucu madde ticareti yaptığına dair ihbar bulunan sanığın evinde yapılan aramada ele geçirilen uyuşturucu maddenin miktarı ve yakalanış biçimine göre, satmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurduğu gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanığın savunmasının aksine, evinde ele geçirilen kullanım sınırında sayılabilecek esrarı, kullanma amacı dışında satma veya temin etme gibi başka bir amaç için bulundurduğuna ilişkin kuşku sınırlarını aşan kesin ve yeterli delil bulunmadığı; sabit olan fiilinin "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçunu oluşturduğu gözetilmeden, bu suçtan hakkında hüküm kurulması gerekirken sanığın "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR