KÜNYE
10. Ceza Dairesi 2020/11295 E., 2022/5128 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Nisan 2022
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suç
- Uyuşturucu madde ticareti yapma
- Hükümler
- 1- Mahkûmiyet; ... Ağır Ceza Mahkemesinin 15/05/2018 - ... esas ve ... sayılı kararı
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
2- İstinaf başvurusunun esastan reddi
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ
5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınıp, sanık müdafiinin dilekçesinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükümlerin hukuki yönlerine ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,
Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanık hakkında zincirleme suç hükümleri uygulanırken, uygulanan yasa maddesinin TCK’nın 43/1. maddesi yerine 43/2. maddesi olarak gösterilmesi,
Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz isteği bu nedenlerle yerinde olduğundan, CMK'nın 302. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, ancak bu durumun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 303. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, ilk derece mahkemesi hükmünün;
Hüküm fıkrasının, zincirleme suça ilişkin bölümünde yer alan “43/2” ibaresinin çıkarılarak yerine "43/1” ibaresinin yazılması,
Suretiyle, hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi hükmüne yönelik TEMYİZ İSTEĞİNİN ESASTAN REDDİNE,
Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2020/11295, K. 2022/5128, 19 Nisan 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama