Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2020/11485 K.2022/14253

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Sanığın yüzüne karşı 30/06/2016 tarihinde tefhim edilen hükmün, süresinden sonra 28.09.2016 tarihinde temyiz edilmesi üzerine sanığın yokluğunda verilen Akçaabat 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 05.10.2016 gün 2016/165 esas ve 2016/480 sayılı ek kararı ile temyiz isteğinin reddine karar verildiği, söz konusu ek kararın sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 20. Ceza Dairesinin 13.02.2017 gün 2017/137 esas ve 2017/1012 karar sayılı ilamı ile ek kararın onanmasına karar verildiği ve kararın kesinleştiği, bu defa sanığın 18.02.2019 tarihli dilekçesi üzerine Akçaabat 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin incelemeye konu 04.03.2019 gün 2016/165 esas ve 2016/480 sayılı ek kararı ile tekrar temyiz isteğinin reddine karar verildiği anlaşılmakla;

Yargıtay (Kapatılan) 20. Ceza Dairesi'nin 13.02.2017 gün 2017/137 esas ve 2017/1012 karar sayılı ilamı ile söz konusu 30/06/2016 gün 2016/165 esas ve 2016/480 sayılı karar kesinleştiğinden mahkemenin incelemeye konu 04.03.2019 gün 2016/165 esas ve 2016/480 sayılı temyiz isteğinin reddine ilişkin ek kararının, karar verilmesine yer olmadığına dair karar niteliğinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;