KÜNYE
10. Ceza Dairesi 2020/11884 E., 2021/1455 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Şubat 2021
- Mahkeme
- ANKARA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi
- Suç
- Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma
- Hükümler
- 1- Mahkûmiyet: Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 13.03.2018 tarihli 2017/ 301 esas ve 2018/99 sayılı kararı
- 2- Bozma
- Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi’nin 13.06.2018 tarihli 2018/ 754 esas ve 2018/ 704 sayılı kararı
- 3- Mahkûmiyet
- Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 13.02.2019 tarihli 2018/ 316 esas ve 2019/31 sayılı kararı
Karar Metni
309 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
4- İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi: Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi’nin 29.03.2019 tarihli 2019/576esas ve 2019/ 460 sayılı kararı
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurusunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ
TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ve 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişikliklerin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,
Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141. maddesi 3. fıkrası ile 5271 sayılı CMK'nın 34. ve 230. maddeleri uyarınca hükmün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin yazılması, kanıtların tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen kanıtlar ile mahkemece ulaşılan kanaatin, sanığın suç oluşturduğu veya oluşturmadığı sabit görülen fiilin belirtilmesi ve bu fiilin nitelendirilmesi yapılmadan gerekçesiz olarak hüküm kurulması,
Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2020/11884, K. 2021/1455, 2 Şubat 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama